์กันไหมจ๊ะ เผื่อเอาไว้เวลาว่าง ๆ เราจะได้ไปกินข้าวกัน อย่างเช่นคืนนี้เป็นไง?”“ผะ…ผม” จางลี่อายุน้อยกว่า 20 ปี เขาจะไปมีประสบการณ์แบบนี้ได้ยังไง? เขาพูดไม่ออกแล้วหน้าแดง“ฮิฮิ พ่อหนุ่มใสซื่อ ไว้เจอกัน!” พร้อมกันนั้นเธอก็ออกจากห้องไปทิ้งไว้เพียงแต่กลิ่นหอม แต่เธอไม่ลืมที่จะปิดประตู“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?” ซูจีผู้ที่มีเซ้นต์ของผู้หญิงเต็มเปี่ยมระแวงแล้วถามฉินเฉา“อย่าสนใจเธอเลย เธอเป็นแค่คนส่งของธรรมดา” ฉินเฉาไม่มีเวลาอธิบาย เขาเปิดกล่องแล้วหยิบเอาสินค้าที่เป็นไฟฉายสีเงินที่อยู่ข้างในออกมา“อะไรนี่! ฉันเสียพรไปเพื่อไฟฉายเนี่ยนะ?” ฉินเฉาสั่นไปทั้งตัว เขาอดโมโหไม่ได้ “เวรเอ๊ย! ของเล่นนี้เอาไว้ส่องตาวิญญาณให้ตาบอดหรือไง?”หลังจากที่พูดเสร็จ ฉินเฉาก็เปิดสวิตช์ไฟฉายทำให้ส่องแสงออกมาจากนั้นเขาก็ฉายมันไปที่ซุนเสี่ยวเฟิง“อ๊า!” ฉินเฉาประหลาดใจ ซุนเสี่ยวเฟิงร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ร่างเริ่มสั่น โซ่จับวิญญาณเหมือนรู้สึกถึงบางสิ่งมันคลายตัวจากร่างของซุนเสี่ยวเฟิงแล้วกลับมาอยู่ในมือของฉินเฉาเมื่อความเจ็บปวดมาถึงขีดสุด ซุนเสี่ยวเฟิงทันใดนั้นก็ส่งเสียงโหยหวนออกมา จากนั้นเงาสีดำก็ลอยออกมาจากร่าง พร้อมกับเสียงหวีดหวิว มันก็ลอยขึ้นไปในอากาศ เหมือนต้องการจะหลบหนี“แกคิดจะไปไหน!” ฉินเฉาสัมผัสถึงมันได้แล้วฉายไฟส่องไปที่เงาสีดำนั้น“อ๊ากกก!” เหมือนกับถูกแผดเผา ภายใต้แสงที่สาดส่อง เงานั้นก็บิดตัวไปมา แล้วร่วงลงกั
