เหมือนกับสายฟ้า เจียงตงหลบหมัดฉินเฉา จากนั้นเคลื่อนมาข้างหลังฉินเฉาพร้อมกับใช้หมัดแปดทิศออกมาพร้อมกัน มือซ้ายเปลี่ยนเป็นฝ่ามือแล้วฟาดเข้าใส่แผ่นหลังส่วนล่างของฉินเฉาหลังจากเข้าสู้ขั้นกำเนิดจิต ร่างกายของฉินเฉาก็เข้าสู่ขั้นรับรู้ถึงอันตราย แม้ว่าก่อนที่เขาจะหันหัวไป ฉินเฉาก็รู้สึกถึงการคุกคามที่แผ่นหลังเบื้องล่างแล้วเหมือนกับแมงป่องฟาดหาง ฉินเฉาเตะกลับหลัง หน้าแข้งเหมือนกับขวานศึก ทำให้เกิดเสียงหวีดหวิวของลมขณะที่เคลื่อนที่เจียงตงตกใจ เขารีบหดฝ่ามือกลับมารับลูกเตะของฉินเฉาแต่ลมที่ถูกสร้างด้วยลูกเตะนั้นปัดมือแล้วคิดไม่ถึงว่าจะทำให้แขนเสื้อขาด“มันเป็นอย่างนี้ได้ยังไง!” ตาของเจียงตงแทบถลนออกมา ฉินเฉาไปเรียนกังฟูสำนักไหนมา ทำไมถึงสร้างสายลมที่ดุร้ายแบบนั้นออกมาได้ เพียงแค่เตะ?นี่ยังดุร้ายกว่าอาจารย์ แม้ว่าอาจารย์จะแข็งแกร่ง แต่เขาก็ยังไม่สามารถไปถึงขั้นที่น่ากลัวแบบนี้ได้“ไม่! วันนี้ฉันต้องกำจัดแกไม่ว่ายังไงก็ตาม!” เจียงตงรู้ว่าเขาไม่สามารถต่อกรกับฉินเฉาได้ เพราะฉะนั้นเขาเลยก้าวถอยหลังสองก้าวแล้วหยิบเอามาเชเต้จากใต้เบาะเมอร์ซิเดส เสียงลมหวีดหวิวเกิดจากเขาควงมาเชเต้“ฉินเฉามันจะดีกว่า ถ้านายยอมแพ้ซะ ไม่งั้น มีดเล่มนี้จะไม่ปรานีนาย!” เจียงตงพูดอย่างดุร้าย มันเหมือนเขาพร้อมจะพลีชีพแล้ว“เจียงตงนายบ้าไปแล้วเหรอ!?” ฉินเฉาขมวดคิ้ว “หน้าที่พ่อบ้านของนายทำให้นายเป็นหนักมากถึงขั้นเอามาเชเต้มาด้วยง
