ยู่ เขากำลังลอยอยู่ตรงนั้น เหมือนกับพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ เมฆสีดำแล้วสายฟ้าอยู่รอบตัวเขาถูกบังคับให้หลีกทางอย่างน่าประทับใจ“อ้ากกกก!” ร่างนั้นแยกเขี้ยว เหมือนจะหัวเราะเยาะฉินเฉา“แล้วไง! ไปตายซะ!” ฉินเฉาตะโกนออกมา ร่างกายเปลี่ยนเป็นปีศาจ เขาชกหมัดขวาไปที่เทพปีศาจที่ลอยอยู่กลางอากาศ“ตาย! ตาย!” ทันใดนั้นหมัดก็ชกใส่หน้าอกของเทพปีศาจขนาดใหญ่นั่น ความรู้สึกเหมือนชกใส่แผ่นเหล็ก ร่างของฉินเฉาสะท้านไม่นานหลังจากนั้น เงาดำนั้นก็กลายเป็นกลุ่มก้อนควันดำแล้วคำรามใส่ร่างกายเขาดังป๊อป!ก่อนที่ฉินเฉาจะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ร่างก็ถูกดีดออกจากจักรวาลใบเล็กแล้ว“ปัง!” เมื่อจิตใต้สำนึกกลับมา ควันสีดำที่โรซี่ทิ้งไว้ก็ไม่สามารถยับยั้งได้ ร่างลอยออกไปในอากาศแล้วชนเข้ากับกำแพงข้างหลังเขาหวังหยานที่ปากหมาทันใดนั้นก็ตะโกนมาจากหลังกำแพง“ส่งเสียงรบกวนอะไรกลางค˹ากลางคืนแบบนี้? หาเรื่องตายหรือไงแกน่ะ!”ฉินเฉาไม่สนใจความโกรธของหวังหยาน เขามองไปที่มือด้วยความรู้สึกค่อนข้างพอใจฉันมองเห็นหลัวเต๋อ! ฉันมองเห็นเทพปีศาจที่ยิ่งใหญ่ตนนี้จริง ๆ!ด้วยพลังที่เพิ่มขึ้น เหมือนเสือติดปีก เส้นทางการฝึกตนในอนาคตไร้ขีดจำกัด!“ซูจีรอฉันก่อน วันหนึ่งฉันจะพาเธอกลับมา! ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ!” ฉินเฉาหัวเราะออกมา เสียงหัวเราะดังก้องไปถึงท้องฟ้าน่าตกใจ ไม่มีใครด่าเขาเลย บางทีเพื่อนบ้านคงรู้สึกว่าฉินเฉามันบ้าไปแล้ว ใครจะกล้าไปหาเรื่องคนบ้ากัน?ฉินเฉาไม่ได้
