!” ใครจะคิดว่าซูจีจะใจแข็ง “พี่เข้าใจผิดชัด ๆ พี่ไม่สามารถเปลี่ยนใจฉันได้หรอก!”“ยัยเด็กดื้อ เธออวดดีมาก! ตอนนี้เธอปีกกล้าขาแข็งแล้วนี่!” ร่างของซูเฟยสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ ฉินเฉาเห็นสายตาเธอเริ่มน˺าตาคลอเบ้าเขารีบผลักซูจี แต่ยัยเด็กคนนี้ยังดื้อ เธอไม่ยอมแพ้“ซูจีกลับไปกับพี่ของเธอซะ” ฉินเฉาทำได้แค่ถอนใจ แล้วพาพวกพี่น้องคู่นี้ออกจากสถานการณ์ลำบาก“ทำไม?” ซูจีเบิกตากว้างแล้วมองฉินเฉาด้วยดวงตาที่เปียกชื้น“ถ้าฉันไป แล้วนายจะทำยังไง?”เธอยังต้องสอนฉินเฉาให้เข้าสู่ขั้นกำเนิดจิต“ไม่เป็นไร ฉันทำเองได้” ฉินเฉายิ้มแล้วส่งสัญญาณว่าเขาไม่เป็นไรให้ซูจี“อีต้าบ้า! นายอยากจะไล่ฉันงั้นเหรอ? หึ ได้ ได้ ฉันไม่สนนายอีกต่อไปแล้ว!” เหมือนซูจีจะโกรธฉินเฉา เธอหันหลังแล้ววิ่งออกไปจากร้านขายยาพ่อบ้านเจียงตงเหมือนจะห่วงว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับคุณหนูรองเขาวิ่งตามซูจีไปทันทีซูเฟยพ่นลมหายใจออกมา จากนั้นเข้าไปใกล้ฉินเฉา แล้วพูดว่า“ฉันผิดหวังกับนายจริง ๆ ”แต่จากนั้น คำพูดของฉินเฉาก็ทำให้เธอเกือบตายอีกครั้ง“ผมก็ผิดหวังกับคุณมากเหมือนกัน”…………….หลังจากที่ซูเฟยจากไป เหลือเพียงแค่ฉินเฉากับพนักงานร้านขายยาอีกสองคนแค่นั้น“คุณผู้ชายยังอยากได้ ยาแก้เมาอีกมั้ยคะ?” พนักงานถาม“ไม่แล้วครับ ขอบคุณ” ฉินเฉาโบกมือแล้วเดินออกมาจากร้านยาไฟข้างนอกสลัว ทันใดนั้นฉินเฉาก็คิดว่าลมคืนนี้หนาวเป็นพิเศษเขามองไปที่จักรยานเก่า ที่เคยพาสาวซ้อนท้ายเม
