20 คน ก็เดินออกมาจากรถ พร้อมมาเชเต้แล้วแท่งเหล็กในมือ พวกเขาค่อย ๆ มารวมตัวรอบ ๆ ฉินเฉา พวกเขาต่างมีบรรยากาศก้าวร้าวกระจายออกมาพวกผู้คนรอบ ๆ พวกเขาต่างพากันวิ่งหนี พวกนักเลงไม่ได้หยุดพวกเขา เพราะว่าเป้าหมายของพวกเขาวันนี้มีคนเดียวคือฉินเฉา“โอ้ มันจบแล้ว! พวกมันมาแล้ว” เถ้าแก่ร้านหวาดกลัวแล้วตัวสั่นอยู่หลังเตาย่าง เขาไม่กล้าแม้แต่จะแอบดู“เถ้าแก่ อย่าซ่อนแบบนั้น ย่างเนื้อแกะสับให้ผมอีก 2 ที่ ได้โปรดมันอร่อยมาก” ฉินเฉาพูดหลังจากกินเนื้อแกะสับในมือ“น้องชาย นาย นายให้ฉันพักหน่อย โอเค? ฉันไม่สามารถต่อต้านคนพวกนั้นได้ อ่า”“ทำงานของเถ้าแก่ไปเถอะ เดี๋ยวพวกเขาก็ไปแล้ว” ฉินเฉาโบกมือ“อย่าห่วงเลย ผมจ่ายให้น่า”เถ้าแก่ไม่มีทางเลือกได้แต่ยืนขึ้น เขาหยิบเนื้อแกะสับแล้ววางพวกมันอย่างระวังลงบนเตาถ่าน เขากลัวที่จะยกหัวขึ้นแล้วทำได้แค่กวาดตามองสถานการณ์เพียงอย่างเดียว“พี่หลง เจ้านั่นที่ทำร้ายพวกเรา!” เจ้าแมลงวันชี้นิ้วมาที่ฉินเฉา ผู้ที่กำลังกินอย่างเต็มที่กับหัวหน้า“บัดซบ หลังจากทำร้ายพี่น้องของฉัน ยังกล้านั่งกินเนื้อย่างที่นี่อีก!”ชายที่ถูกเรียกว่าพี่หลงคำราม ฉินเฉาคิดว่าเสียงนี้ช่างคุ้นหูจริง ๆเพราะงั้นขณะที่ปากยังคงกินเนื้อย่างอยู่ เขาก็หันไปมองโอ้ ชายที่สวมชุดขนมิ้งค์สีดำ ไม่ใช่ว่าเขาคือเศรษฐีใหม่จ้าวหลงหรอกเหรอ?“หืม นั่นไม่ใช่คุณหลงหรอกเหรอ” ฉินเฉาหัวเราะ “เกิดอะไรขึ้น?คุณกินเนื้อย่างเสียบไม้เป็นด
