นตัวนั้นไม่มีทางเลือกได้แต่รับลูกเตะนั้นแล้วตกลงใกล้ ๆ เตาย่าง ถ่านที่ลุกไหม้สีแดงก็ตกลงร่าง ทำให้เขาส่งเสียงร้อง ‘ร้อน ร้อน’เหมือนหมูที่ถูกเชือดไม่ถึงสองนาที ลูกกระจ๊อกกว่า 20 คนที่จ้าวหลงนำมาก็นอนเกลื่อนพื้น ไม่มีสักคนที่ลุกขึ้นมาหลังจากที่เล่นกับกระบองนี้ ฉินเฉาก็เห็นประโยชน์ของมัน แม้ว่าจะมีโลโก้หมาป่าติดอยู่ด้านบน ยังไงก็ตาม นี่ก็ไม่ใช่เครื่องมือที่ใช้ตัดจากนั้นเขาก็เก็บมันไว้ในร่าง“เนื้อแกะเสร็จหรือยัง?” ฉินเฉาหันกลับไปถาม“เสร็จ เสร็จแล้ว” เถ้าแก่ดูโง่งม เขารีบยื่นเนื้อแกะออกไปทั้งที่ยังมีส่วนหนึ่งที่ยังไม่สุก“นี่ยังไม่สุก มันยังมีเลือดอยู่เลย” หลังจากที่กัดไปคำ มันก็มีรอยเลือดอยู่บนริมฝีปาก “แต่ยังไง ก็เยี่ยม”เมื่อเห็นฉากนี้ จ้าวหลงที่พิงรถมินิแวนอยู่ก็ขาสั่น“บอสจ้าว ทำไมคุณไม่นั่งลงแล้วดื่มอะไรหน่อยล่ะ?” ฉินเฉาพูดติดตลกกับจ้าวหลง ขณะที่ตบลงบนเก้าอี้ข้าง ๆ เขา“ไม่ ไม่ นี่เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด ครั้งหน้าถ้าเรามีโอกาสได้เจอกลับพะ พี่ใหญ่จะเลี้ยงซักมื้อเพื่อเลี้ยงขอโทษนายเอง” คำพูดของจ้าวหลงค่อนข้างเร็ว พวกพี่น้องที่ร้องโหยหวนบนพื้นถูกเขากระตุ้นขนาดใหญ่ในอดีตจ้าวหลงฟาดฟันถนนที่เจ็ดด้วยมาเชเต้ แต่ความกล้าใช้กับคนธรรมดา ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาเป็นสัตว์ประหลาดที่ห่มหนังคน!ยิ่งกว่านั้น กาลเวลาได้พรากเอาความกล้าแล้วความระห˹าไปภรรยา ลูก แล้วธุรกิจของครอบครัวเขาทำให้ต้องรักษาชีวิตไว้“งั้
