ไม่ใช่เรื่องตลกหรอกเหรอ?’เมื่อคิดอย่างนั้นเขาก็เผลอตะโกนออกไป“ขอยาคุมแผงหนึ่ง!” ในตอนนี้ฉินเฉาอยากจะตบปากตัวเอง ไอ้สมองบ้า ทำไมคำว่ายาคุมถึงหลุดจากปาก แต่ไม่ใช่ยาแก้เมา?ทันใดนั้นผู้ช่วยในร้านก็สะดุ้งแล้วมองมาที่ฉินเฉาอย่างโง่งมแวบหนึ่ง“ยาคุม? ฉันจะปล่อยให้เกิดขึ้นได้ยังไง?” จากนั้นน˺าเสียงติดตลกก็ดังมาจากข้างหลังฉินเฉากลัวเสียงนี้ เขาหันกลับไปแล้วเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง ผู้ที่เหมือนกับซูจี กอดแขนอย่างเย็นชาแล้วมองเขาผ่านแว่นตาของเธอ“ผู้อำนวยการ ผู้อำนวยการซู?”“นี่! ในสายตานาย ยังเห็นฉันเป็นผู้อำนวยการอีกเหรอเปล่าเนี่ย?”น˺าเสียงของซูเฟยเย็นชาต่างจากปกติ ข้าง ๆ เธอ มีผู้ชายท่าทางดูดี ในชุดสูทพร้อมกับความสูงประมาณ 180 เซนเมื่อเห็นสายตาฉินเฉารู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ธรรมดา แต่เมื่อเขามองมาที่ฉินเฉามันมีประกายหยามหมิ่นในสายตา“หลังจากพาน้องสาวฉันมา นายยังอยากซื้อยาคุมอีก?” ซูเฟยพูดอย่างเย็นชา “ฉินเฉา ฉันไม่เคยคิดเลยว่านายจะเป็นผู้ชายแบบนั้น”“โทษที ผมมาที่นี่เพื่อซื้อยาแก้เมา เมื่อกี้ ผมแค่พูดผิด”“น่าสนุกนี่ นายคิดว่าฉันจะเชื่องั้นเหรอ?”“เชื่อหรือไม่เป็นเรื่องของคุณ” ถ้าเป็นฉินเฉาเมื่อก่อน เขาคงพยายามอธิบายอย่างหนัก แต่ฉินเฉาตอนนี้ น˺าเสียงเย็นชาซูเฟยคิดว่าฉินเฉาคงพยายามอธิบาย แต่เธอไม่คาดว่าเขาจะตอบเธอด้วยคำพูดแบบนั้น ทำให้เธอต้องกลืนคำที่เธอเตรียมจะพูดลงท้องไป ยิ่งกว่านั้นสายตาของฝั่งตรงข้ามยังเย
