จากนั้นพูดกับเจ้าของร้าน“เถ้าแก่ ขอเนื้อย่างอีกสิบไม้ขอไม่มันนะ แล้วก็เนื้อแกะด้วย! อ่าช่วยอุ่นนี่ด้วย มันเย็นแล้ว”“อะ โอเค รอเดี๋ยว” เถ้าแก่กลัว เขารับเนื้อย่างมาอย่างรวดเร็วราวกับกลัวว่าจะมีคนมาแย่งเนื้อย่างไม้นี้ไป ฉินเฉายิ้มให้เขาแล้วพูดว่า“อย่าห่วงน่า ผมไม่หนีหรอก ผมมีเงินจ่ายน่า”“ฉันไม่ได้ห่วง ไม่ห่วงเลย” เถ้าแก่ร้านพูดในใจว่า ‘ฉันจะไปกล้าได้ไง’“อ๊า! อ๊า! ฆาตกร!” มือของชายผมเหลืองยังคงมีเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง ทำให้เขาสะอื้นเพราะว่าความเจ็บ พวกพั้งค์รอบ ๆ พากันกลัว แล้วตกลงสู่ความยุ่งเหยิง บางคนพูดว่าต้องพาเขาไปโรงพยาบาล บางคนพูดว่าแค่พาไปรักษาที่คลินิกใกล้ ๆ“ถ้าพวกแกยังรออีกล่ะก็ มันจะตายเอานะ” ฉินเฉาพูดอย่างไม่ใส่ใจ ขณะที่รับเนื้อแกะจากมือเถ้าแก่ในตอนนี้เอง ที่พวกพั้งค์พบว่าชายผมเหลืองได้สลบไปแล้วเพราะเสียเลือดมากเกินไป พวกเขารีบหาแท็กซี่แล้วพาเขาไปโรงพยาบาล“พวกเขาเป็นนักเลงแถวนี้ พ่อหนุ่ม นายรีบไปดีกว่า” เถ้าแก่เตือนด้วยความหวังดี “นายมีแฟนมาด้วย มันจะแย่เอานะ ถ้านายพัวพันกับพวกเขา”“สบายใจเถอะ ผมก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่าพวกมันจะทำอะไรกับผม” ตอนนี้ฉินเฉายิ่งรู้สึกว่าตัวเองดุร้ายขึ้นเรื่อย ๆ แล้วบ้าเลือดอีกด้วยแม้แต่รอยยิ้มก็สร้างความหวาดกลัวให้กับพวกนักเลงที่อยู่นอกร้าน‘ชายคนนี้เป็นใคร? คงไม่ใช่ฆาตกรหลบหนีหรอกนะ?’
