่อมั้ย ว่าฉันสามารถวิจารณ์พวกเธอต่อหน้านักเรียนทั้งหมดได้!”“โอ้ ประธานของฉัน!” หูหลี่ลี่กลอกตาแล้วพูด “พวกปีสาม มีใครบ้างที่ไม่รู้จักคนอื่น? ถ้านายอยากจะวิจารณ์ ก็ไปสิ อย่างแย่ที่สุด ฉันก็แค่ออกจากชมรม!”“ฉันด้วย” ฟางเหวินสนับสนุนเพื่อนของเธอซุนเสี่ยวเฟิงโมโห หน้าอกขึ้น ๆ ลง ๆ เหมือนพัดลม“ออกไป ออกไปซะ ถ้าอยากจะออก ก็ออกไปซะ! ฉันไม่เชื่อว่าชมรมนี้จะไม่สามารถจัดการได้ถ้าไม่มีพวกเธอ!”ซุนเสี่ยวเฟิง ไม่สนใจอะไรแล้ว เขาหยุดตรงหน้าชั้นเรียน แล้วพูดว่า “วันนี้ ฉันยืนที่นี่ นอกจากสมาชิกชมรมแล้ว ไม่อนุญาตให้คนอื่นเข้ามา ถ้าฉันเห็นใครเข้ามาแม้แต่ขาข้างเดียว ฉันจะหักขาพวกมันซะ!”“โอ้!” ฉินเฉาดีใจ พูดขึ้นว่า “เยี่ยม ประธานชมรมช่างยิ่งใหญ่จริงๆ ”ไม่ว่าเฉินหยิงหยางจะเคยบอกว่ามีเสือหมอบมังกรซ่อนใน GIEI นี่คุณไม่มีทางรู้ว่าครอบครัวของพวกเขามีเบื้องหลังอะไร ซุนเสี่ยวเฟิงคนนี้ก็ดูเหมือนจะมีเบื้องหลังเหมือนกัน แต่ต่อหน้าฉินเฉา ผู้ที่กล้าฆ่าฟางหัว จะนับเป็นอะไรได้ด้วยการตายของฟางหัว เฉินสีถูกเขานับเป็นศัตรู แล้วหลี่ชาวก็กำลังจับตามองเขา นี่เรียกว่า ‘ไม่กังวลกับเรื่องเล็ก ๆ เมื่อคุณมีเรื่องเหมือนกันอีกมาก’ ในสถานการณ์นี้ ตัวเขาเป็นแค่ชายโสด พร้อมด้วยความภูมิใจแล้วการเป็นผู้ฝึกตน เขาจำเป็นต้องกลัวด้วยเหรอ?เขาเดินเข้าไปแล้วยืนตรงหน้าซุนเสี่ยวเฟิง ถามว่า“นายบอกว่าถ้าขาของฉันก้าวข้ามประตูมา นายจะหักขาฉันใช่ม