ถามออกไปไม่ได้ “นี่คือ?”“ฉันเป็นพี่สะใภ้ของหลี่นาค่ะ” ซูจีปิดปากขณะที่แสดงความรู้สึกมีความสุขในสายตาของเธอ หลี่นาที่อยู่ข้าง ๆ โกรธ เธอแอบชำเลืองมองซูจีอยู่บ่อยครั้ง“นี่ไม่ถูกต้องถ้าฉันจำไม่ผิด หลี่นามีพี่ชายด้วยเหรอไม่ใช่ว่าเธอเป็นลูกคนเดียวเหรอ?”“นี่” ฉินเฉาตกใจ ดูเหมือนว่าครูโฮมรูมจะรู้ถึงสถานการณ์ของครอบครัวของหลี่นาเป็นอย่างดี“เป็นลูกพี่ลูกน้องค่ะ” ซูจีกลอกตาแล้วรีบเสริมว่า “แม่ของหลี่นายุ่งกับงาน พ่อของเธอก็ไม่มีเวลา ดังนั้นพวกเราทั้งคู่จึงมางานพบผู้ปกครองนี้แทนค่ะ”“โอ้ เป็นอย่างนั้นเองหรอกเหรอ” ครูโฮมรูมผงกหัว “ฉันมีเรื่องจะพูดกับแม่ของหลี่นา แต่เมื่อเธอไม่มีเวลา ฉันจะพูดเรื่องนี้กับพวกเธอแล้วกัน ก่อนอื่นนั่งก่อนเถอะ เราจะพูดเรื่องนี้กันหลังจากงานพบผู้ปกครองนี้จบ”“ดีมาก เอาล่ะหลี่นาเธอกลับบ้านได้แล้ว ฉันจะกลับไปดูเธอทีหลัง” งานพบผู้ปกครองไม่อนุญาตให้นักเรียนอยู่ ดังนั้นฉินเฉาจึงส่งหลี่นากลับบ้านไปก่อน“ก็ได้ หนูจะไปรอพี่ที่บ้าน!” หลังจากที่พูด หลี่นาคว้ากระเป๋า แล้วเดินออกจากห้องไปจากนั้นพวกเขาทั้งคู่ก็หาที่นั่ง ในตอนนี้ เหล่าผู้ปกครองเริ่มเข้ามาในห้องแล้วหาที่นั่ง ไม่นานงานพบกันครั้งนี้ก็เต็ม ด้วยส่วนมากผู้ปกครองจะมีอายุ 40 ปี ช่วงวัยกลางคน ผิดกับคู่หนุ่มสาวอย่างฉินเฉาแล้วซูจีจึงทำให้ทั้งคู่ดูเด่นสภาพของฉินเฉาค่อนข้างโอเค เขาไม่ได้ดึงดูดความสนใจมากมายอะไร ผิดกับซูจีที่สวยโดด
