“อวี๋ ๆ อวี๋เชี่ยน?” ในที่สุดนายน้อยจากตระกูลฟางก็เข้าใจว่าทำไมฉินเฉา ถึงพามันมาสู่ถนนแห่งความตาย เป็นเพราะเขาต้องการแก้แค้นให้อวี๋เชี่ยนฟางหัวกลอกตา ทันใดนั้นก็พูดว่า “ที่อวี๋เชี่ยนตายไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน ฉันถูกบังคับให้เลิกกับเธอ ฉันรักเธอ แต่ครอบครัวของฉันคัดค้านความสัมพันธ์ของเรา มันไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้ฉันจึงต้องเลิกกับเธอเลยทำให้เธอเข้าใจผิด ฉะ ฉันวางแผนว่าจะพาอวี๋เชี่ยนไปเรียนที่ต่างประเทศด้วยกัน ฉันทำแม้กระทั่งดูแลเอกสารต่าง ๆ ด้วย!”“แต่งเรื่องเก่งจริง ๆ ช่างแต่งเรื่องได้เก่งจริง ๆ!” ฉินเฉากอดแขนพร้อมกับแสยะยิ้มขณะที่ชมการแสดงที่น่าสังเวชของฟางหัว “ฟางหัวที่แกพูดดีจริง ๆ ‘ถ้าไม่อยากให้คนอื่นรู้ล่ะก็ ก็ต้องไม่ทำชั่ว ๆ แบบนี้สิวะ’ แกคิดว่าอวี๋เชี่ยนตายไปแล้ว จะไม่มีใครรู้ว่าแกทำอะไรชั่ว ๆ กับเธอ? สองเดือนก่อนแกวางยาแล้วข่มขืนเธอ จนทำให้เธอตั้งท้องได้ 2เดือน ไม่กี่วันก่อนแกหาคนมารุมข่มขืนเธอ กับสิ่งน่ารังเกียจทั้งหมดนี้ที่เกิดขึ้นกับเธอมันเป็นเพราะแก ตอนนี้แกกลับเสแสร้งว่าแกเป็นนายน้อยบริสุทธิ์ไร้เดียงสายังงั้นเหรอ? ไอ้เวรชิงหมาเกิดเกิดเอ๊ย!”จากนั้นมันก็เตะฟางหัวที่นอนอยู่บนพื้นกลิ้งไปหลายตลบ เสื้อผ้าแบรนด์เนมเต็มไปด้วยฝุ่น“วะ ไว้ชีวิต ๆ ไว้ชีวิตผมด้วย ๆ ” ฟางหัวรู้สึกหมดหวังเพราะว่าฉินเฉารู้ทุกสิ่ง มันเหมือนกับฉินเฉาต้องการจะฆ่ามันวันนี้จริง ๆ“ถ้านายไม่ฆ่าฉัน ฉันจะให้นายทุ