“ฉินเฉาวันนี้นายอยู่เวรกลางคืน! ทุกคนกลับบ้านได้!”เป็นเรื่องแน่นอนเมื่อกระบองไฟฟ้าหวังกลับมา ทันใดนั้นมันก็เริ่มจัดการฉินเฉาทันที“โทษที เมื่อวานฉันอยู่เวรไปแล้ว วันนี้ไม่ใช่เวรฉัน” ฉินเฉานั่งกอดอกอยู่บนเก้าอี้ ไม่สนใจคำสั่งของกระบองไฟฟ้าหวัง“นี่เป็นคำสั่ง!”“โทษที นายเป็นแค่หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย ไม่ใช่หัวหน้ากองตำรวจแล้วฉันก็ไม่ใช่ตำรวจ” ฉินเฉาทำสัญญาณมือเหมือนอันธพาล “วันนี้ฉันจะไม่อยู่เวรกลางคืน แล้วนายจะทำไม?”“บังอาจ! บังอาจเกินไปแล้ว!” กระบองไฟฟ้าหวังโมโห กระบองไฟฟ้าในมือส่งเสียง ‘แกร็ก ๆ ’ ออกมา “ฉินเฉา ฉันจะบอกอะไรให้ หวังเหวินคุนเป็นหัวหน้าของที่นี่!”“หัวหน้า?” ฉินเฉาขมวดคิ้ว เชิดคางขึ้นมองกระบองไฟฟ้าหวัง“นายคิดว่านายเป็นหัวหน้าแก๊งหรือไง?” หลังจากนั้นเขาชี้นิ้วไปที่กระบองไฟฟ้าหวัง แล้วก็ชี้ไปที่สำนักงานรักษาความปลอดภัย “ทำไมพวกเราไม่เข้าไปคุยกันข้างในล่ะ ไปยืนยันกันว่าใครกันแน่ที่เป็นหัวหน้า?”“นะ…นาย..” สีหน้าของกระบองไฟฟ้าหวังเปลี่ยนเป็นขาวซีด จากมันก็นึกขึ้นมาได้ถึงตำแหน่งของตัวเอง ความยโสโอหังก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง มันพูดกับฉินเฉาอย่างดุร้ายว่า “ฉินเฉา นายคิดว่าฉันจะกลัวนายหรือไง! ฉันมีผู้อำนวยการเป็นแบ็ค ฉันไม่กลัวอะไรทั้งนั้น! อย่าคิดว่าไม่มีใครรู้ว่านายกำลังล่อลวงอาจารย์ซูจี บางทีที่อวี๋เชี่ยนตายก็เป็นเพราะนาย บางทีเด็กในท้องของเธออาจเป็นลูกนายก็ได้ใครจะรู้!”“บัด
