่องนี้ให้ผู้อำนวยการซูรู้ ฉันจะทำให้แกถูกไล่ออก จากนั้นแกจะถูกตำรวจจับ!”“ฉันลงมือกับนาย?” ฉินเฉายิ้มแล้วผายมือออก จากนั้นเขากุมไหล่กระบองไฟฟ้าหวังแน่นด้วยมือเดียว แล้วอีกมือตบหน้าอ้วน ๆ มันรู้สึกว่ามือของฉินเฉาเหมือนกับกระแสไฟฟ้า เขาสั่นถึงกับสะท้านกับแรงตบนี้“ใครหน้าไหนเห็นว่าฉันลงมือกับนาย? นี่เพื่อน มีใครเห็นฉันลงมือกับหัวหน้าหวังที่เคารพรักบ้างมั้ย?”เหล่ายามรอบ ๆ ต่างพากันปกปิดความไม่พอใจต่อกระบองไฟฟ้าหวังมาเป็นเวลานาน แล้วตอนนี้ในที่สุดก็มีคนสามารถชำระแค้นให้พวกเขา เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะมีความสุขที่จะทำตามคำขอดังนั้นเมื่อฉินเฉาถามคำถาม พวกเขาก็ส่ายหัวพวกเขา หนึ่งในยามที่อายุน้อยที่สุดชื่อจางลี่พูดอย่างเย็นชาว่า “อ้าว เมื่อกี้ผมเห็นคุณหวังหกล้มเองชัด ๆ หัวหน้าหวัง คุณไม่เป็นไรนะ? ให้พวกเราพาคุณไปโรงพยาบาลมั้ย?”“พวกแก…พวกแก” ภายใต้สถานการณ์ที่กดดันจากทุกคนนี้ หวังเหวินคุนรู้แล้วว่าตอนนี้มันกำลังถูกต่อต้าน ดูเหมือนว่าฉินเฉาจะเป็นศัตรูที่แท้จริง“พวกนายรอก่อนเถอะ!” เมื่อเห็นสถานการณ์เป็นแบบนี้ หวังเหวินคุนทำได้แค่เพียงช่วยเหลือตนเอง แล้วหนีไปอย่างเงียบ ๆเหล่ายามหัวเราะ หลังจากถูกกระบองไฟฟ้าหวังกดขี่มานาน ในที่สุดวันนี้พวกเขาก็ได้ปลดปล่อยความไม่พอใจของพวกเขาแล้ว“ขอบคุณ พี่น้อง” ฉินเฉารู้สึกยินดีที่เหล่าเพื่อนร่วมงานอยู่ข้างเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่งหนุ่มน้อยที่ชื่อจางลี่ จางลี่มีอายุแค่ 18
