งคน อย่างน้อยพวกเขาก็ทำให้นายน้อยคนนี้พอใจได้”“นายน้อยฟางอย่าเพิ่งโมโห” ผู้จัดการพูดอย่างเร่งรีบว่า “พวกเราไปหาหัวเทียนที่บ้านมาหลายครั้งแล้ว หัวเทียนคนนี้เป็นลูกกตัญญู แม่แก่ ๆ ยังอยู่ที่บ้าน ถ้ามันมีชีวิตเป็นไปไม่ได้ที่มันจะไม่กลับมาดูแลแม่”“โธ่โว้ย! พวกนักเลงโสโครกมันจะเป็นลูกกตัญญูได้ยังไง?” ฟางหัวยิ้มที่มุมปาก “ฉันคิดว่ามันกลัวฉันตามไปจัดการมันมากกว่า ตอนนี้มันคงหนีไปแล้ว”“เป็นไปไม่ได้ ผมเข้าใจหัวเทียนคนนี้ดี แม้ว่าบุคลิกจะดูไม่ดี แต่มันเป็นลูกกตัญญูมาก”“ไอ้เวร แกจะเข้าใจอะไร! แกเข้าใจมัน แต่หามันไม่เจอ!” ฟางหัวฟิวส์ขาด เขาหยิบแก้วไวน์แล้วขว้างไปที่หน้าของผู้จัดการ“นายน้อยฟาง อย่าเพิ่งโกรธ เค้ากลัว!” สาวน่ารักถอนปากของเธอจากฟางหัวพูดขึ้น“กลัว? ดีแล้วที่เธอกลัว!” ฟางหัวหัวเราะ กดหัวของเธอแล้วพูดว่า“เธอคิดว่าฟางหัวคนนี้เป็นใคร เป็นนายน้อยของบริษัทฟาง!ลูกบุญธรรมของเฉินสี ฉันบอกให้มันตาย มันก็ต้องตาย”“ใช่ ใช่แล้ว นายน้อยฟางสุดยอด! เค้าเคารพคุณจริง ๆ!”“ถ้าเธอเคารพฉันจริง ๆ ให้ฉัน ‘กิน’ ของหวานของเธอ ถ้าเธอทำให้นายน้อยฟางมีความสุข ฉันจะซื้อของที่เธอต้องการให้!”“ได้ ได้ค่ะ นายน้อยฟางดูฉันนะ…” หลังจากพูดเสร็จ สาวสวยก็ขึ้นคร่อมท่อนล่างของฟางหัวแล้วเริ่มงานของเธออย่างคล่องแคล่ว“ฟู่วววว…ยัยร่านนี่เด็ดจริง ๆ พับผ่าสิ” ฟางหัวเพลิดเพลินกับบริการนี้ “ปากเล็ก ๆ ของอวี๋เชี่ยนนั่นดีจริง ๆ โชคไม
