ซูจีพยายามบังคับฉินเฉาด้วยแครอทโดยยื่นเข้ามาใกล้ แต่ฉินเฉาก็ปัดมันออกไปอย่างรวดเร็ว เพราะเขาชอบที่จะเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัยมากกว่าเชฟ“ฮึ่มมม นายรอก่อนเถอะ ฉันจะไปโรงเรียนหาพี่สาว ฉันจะให้เธอก่อกวนนายทุก ๆ วันเลยคอยดู!”“อย่าลืมเปลี่ยนไปใส่ชุดตัวเองล่ะ” ฉินเฉาเก็บจานชาม สะบัดแขนไม่สนใจคำพูดของเธอ “ไม่งั้นยามคนอื่น ๆ ไม่ยอมปล่อยให้เธอเข้าไปในโรงเรียนแน่ ๆ ”“ชิ เรื่องของเราไม่จบแค่นี้แน่” ซูจีเหล่ตามองรู้สึกโมโหผู้ชายคนนี้เป็นบ้า เธอคิดว่าเขาเป็นผู้ชายที่ไม่มีความทะเยอทะยานเอาซะเลย แต่เมื่อเธอเห็นฉินเฉาล้างจานไป ฮัมเพลงไป อย่างใจเย็น เธออดถามออกไปไม่ได้“ปกตินายทำอาหารเองตลอดเหรอ? มานี่ มารายงานให้หัวหน้าคนนี้ฟังหน่อย แล้วนายมีแฟนหรือยัง!”“คุณบอกว่าคุณเป็นหัวหน้า!?” ฉินเฉานำชาร้อนมาเสิร์ฟตรงหน้าซูจี “คุณเป็นแค่อาจารย์พละไม่ใช่เหรอ”“ฉันมีงานฆ่าเวลาเป็นผู้อำนวยการกิตติมศักดิ์!” ซูจีรู้สึกอิ่ม เธอเป่าไอร้อน ๆ จากถ้วยชาแล้วพูดว่า “ทำไมนายไม่ทำชาให้ตัวเองล่ะ?”“แค่ก ๆ ๆ ผู้ชายเขาไม่ดื่มอะไรแบบนี้กันหรอก” ฉินเฉาไอแห้ง ๆนั่งตรงข้ามกับซูจี มองหน้าสวย ๆ ของเธอ ฉินเฉาอดมองเธอด้วยสายตาหื่นกามไม่ได้ ถ้าเขามีแฟนอย่างเธอ นับเป็นพรตลอดชีวิตของเขาเลยก็ว่าได้“ว่าแต่?” ซูจีหัวเราะ “ถ้านายไม่ดื่มมัน แล้วนายมีติดห้องทำไมล่ะ? สารภาพมาซะดี ๆ หรือนายเก็บไว้ให้ผู้หญิงของนาย?”“จะเป็นไปได้ยังไง!” ฉินเฉาโ
