!” ฉินเฉาสบถออกไปโดยไม่คิด แต่ทันใดนั้นเขาพบว่าคำที่เขาใช้มันค่อนข้างกำกวม เขากระแอมออกมาแล้วพูดต่อว่า “ฉันเป็นชายโสดอาศัยคนเดียว จะมีผู้หญิงอยู่ในห้องฉันได้ยังไง?”“ฮึ่มมมม อย่าคิดนะว่าจะหลอกหนูได้ อย่าคิดว่าหนูเป็นเด็กแล้วจะไม่รู้อะไร!” หลี่นาแย้ง “มีผู้หญิงขายตัวครั้งละ 50 หยวนที่สถานีรถไฟกันให้เกลื่อน”“ไป ๆ ชิ่ว!” ฉินเฉาเหงื่อตก “เด็กน้อยอย่างเธอจะไปรู้อะไรรีบ ๆกลับไปนอนได้แล้ว!”“ให้หนูเข้าไปปปป หนูจะไปดูด้วยตาตัวเอง” หลี่นาไม่ยอมแพ้ เธอพยายามต่อต้านฉินเฉา พวกเขาทั้งคู่ยืนอยู่ที่ระเบียงมืด ๆ จ้องตากันตุบ ๆ ๆ ปัง! ทันใดนั้นก็มีเสียงดังออกมาจากห้องนอน ทั้งสองตกใจจากเสียงดังขึ้น ดวงตาหลี่นาเป็นประกายด้วยความตื่นเต้นขึ้นมาทันทีเธอสะบัดมือแล้วพยายามพุ่งเข้าไปข้างในฉินเฉาไม่มีทางเลือก จับร่างของเธอพาดไว้บนบ่าเพี้ยะ! ฉินเฉาไม่ได้พยายามทำตัวสุภาพกับเธอ เขาฟาดมือลงไปที่ก้นของเธอ ช่างเป็นเสียงที่สดชื่นจริง ๆ มันยังคงก้องสะท้อนไปตามระเบียง“เด็กดื้อ!” ฉินเฉาตำหนิ สัมผัสจากก้นของเธอให้ความรู้สึกดีจริง ๆทั้งงอนทั้งแน่นทำให้ฉินเฉาอยากจะตีอีกครั้ง ด้วยเพราะความมืดของแสงเงาทำให้เขาไม่สามารถเห็นสีหน้าของสาวน้อยคนนี้ได้ แม้เขาจะตีก้นเธอแต่เธอกลับไม่ร้องฮือฮาสักแอะ กลับตรงกันข้ามเธอยิ่งพยายามแก้ตัวกับร่างของฉินเฉามากขึ้น ซึ่งมันนุ่มชวนฟินเป็นอย่างยิ่งฉินเฉาแบกเธอกลับไปที่ห้องของเธอ“ไปนอนได้แล้วแม่ต
