นเฉา เท้าของเธอไม่แตะพื้น เธอลอยอยู่ในอากาศขณะที่มือของเธอแตะไหล่ฉินเฉา เธอนอนอยู่กลางอากาศ แล้วพูดใส่หูเขา“อะไรนะ?” ฉินเฉาหันหัวกลับไปจ้องมองที่โรซี่ “เธอรู้ใช่มั้ยว่าเธอไปไหน?”“ฉันจะไปรู้ได้ยังไง!?” โรซี่แกล้งทำ ส่ายมือไปมา ถอนหายใจแล้วพูดว่า “ฉันเห็นแค่อวี๋เชี่ยนมาที่นี่แล้วพูดกับเธอ”“อวี๋เชี่ยน!” หน้าของฉินเฉาซีดเผือดลงทันที เขายื่นมือออกมาแล้วจับไปที่เอวโรซี่ พูดอย่างเย็นชาว่า “เธอเห็นซูจีตกอยู่ในอันตรายแล้วทำไมเธอถึงไม่ช่วย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับซูจีฉันจะไม่ปล่อยเธอแน่!”“ชิ! มันไม่เกินไปหน่อยเหรอยะ” โรซี่โกรธ ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นเย็นชาอารมณ์แตกต่างจากก่อนนี้อย่างสมบูรณ์ เท้าของเธอกระแทกพื้น เพียงแค่เธอสะบัดมือ ทันใดนั้นพลังลึกลับก็ผลักร่างฉินเฉากระเด็นถอยหลังกระแทกกับพื้นอันเย็นเฉียบ“ฉันเป็นปีศาจจากนรก แล้วนายฉินเฉาเป็นแค่ลูกค้าของฉันสำหรับแม่ซูจีหรือว่ายายซูเฟยอะไรนั่น ฉันไม่ได้มีความสัมพันธ์เกี่ยวข้องอะไรกับยัยสองคนนั้น”ดูเหมือนเขาไปยั่วโมโหปีศาจสาวเข้าเสียแล้ว เธอกลายเป็นควันแล้วหายไปกับท้องฟ้าอันมืดมิดยามค˹าคืนฉินเฉาค้างไปชั่วขณะ แต่เขาหน้านิ่วคิ้วขมวดปีนลุกขึ้นมาจากพื้น“เธอต้องกระโดดจากดาดฟ้าตึกบริหารอย่างแน่นอน! บัดซบ!”ดวงตาของฉินเฉาเป็นประกายวาบด้วยแสงสีเขียว เขามองไปที่ดาดฟ้าตึกบริหารในระยะห่างนี้ ร่างสีแดงยืนอย่างมึนงงบนดาดฟ้าแล้วเดินอย่างช้า ๆ ไปตามทางเดิน“อวี๋เชี่ย
