นก็ต้องเป็นสาวสวยคนนั้นอยู่แล้ว! ขอบคุณสำหรับครั้งล่าสุดนะ แม้ว่านายจะช่วยฉัน แต่นายก็ยังได้รับประโยชน์จากสาวงามคนนี้”ทันใดนั้นฉินเฉาก็จำได้ว่า คุณนายน้อยคนนี้เคยเรียกเขาว่าสามีด้วยรูปร่างที่คุ้นเคย ทันใดนั้นหัวใจของฉินเฉาก็รู้สึกอบอุ่น มันคงจะดีถ้าเขามีผู้หญิงแบบนี้เป็นแฟนภายหลัง เขาจำได้ว่าสิ่งที่ยั่วยวนใจเขาที่สุดของซูจีคือเรียวขาที่เฟอร์เฟ็ค หัวใจของเขาอดสั่นไม่ได้“ไปตายซะ ทำไมพวกผู้ชายแบบนายถึงชอบคิดแต่เรื่องสัปดนนักนะ!” ซูจีเห็นสายตาชั่วร้ายของฉินเฉา ทันใดนั้นเธอก็กำหมัดแล้วชกไปที่หน้าอกของเขา“อุ้ย! ซูจีคนสวย เราเพิ่งเจอกันสองครั้งเอง ยังไงก็กรุณากับผมหน่อยเถอะครับ”แม้ว่าสภาพแวดล้อมที่นี้จะไม่ค่อยโรแมนติก แต่การได้พบกับสาวสวยอีกครั้งนับว่าเป็นโชคอย่างหนึ่ง ดังนั้นฉินเฉาจึงยกมือขึ้นเหมือนสุภาพบุรุษป้าป! ซูจียังคงยื่นมือเล็ก ๆ ของเธอแล้วต่อยเล่น ๆ ไปที่ฝ่ามือของฉินเฉา หัวเราะ “ตาซื่อบื้อเอ๊ย ครั้งเจอกันมา 3 ครั้งแล้วย่ะ”“เอ๋?” ฉินเฉามองอย่างแปลกใจ “นอกจากสวนสาธารณะเฉาหยางกับที่นี่ เราพบกันที่ไหนอีก?”“ตาซื่อบื้อเอ๊ย นายลืมแล้วเหรอ นายแย่งมือถือฉันไปไงเล่า” ซูจีหยิบไอโฟนออกมาจากกระเป๋าถือ แล้วส่ายมันไปมาตรงหน้าฉินเฉา“เฮ้ย! เธอนั่นเอง!” ทันใดนั้นฉินเฉาก็จำได้ จากนั้นเขาก็คิดสำนวนสวย ๆ ขึ้นมาพูด “เฮ้อออ โชคชะตาช่างชักพาสองเรามาพบกัน”“หือ?” ฉินเฉาสังเกตความแตกต่างระหว่างซูจีแล้วพี่ส