ธอไม่มีสิทธิ์ มาพูดกับฉัน ฮ่า ๆ ๆ!”“นักศึกษาฟางเหวิน ทำไมคุณตะโกนเสียงดังในคลาสแบบนี้?”ศาสตราจารย์ที่อยู่ตรงโพเดี่ยมตกใจ นักศึกษาคนอื่น ๆ รับรู้ถึงสถานการณ์นี้ ต่างจ้องไปที่ฟางเหวินเป็นตาเดียว ซึ่งตอนนี้ในมือของเธอกำลังกวัดแกว่งกรรไกร“ฟางหัว ฟางหัว ฉันจะไปฆ่าแกเดี๋ยวนี้!” สภาพของฟางเหวินแปลก ๆ ไปอย่างมาก ดวงตาของเธอขุ่นมัว แกว่งกรรไกรไปมา หลังอาละวาดเธอก็วิ่งออกจากห้องไป“เร็วเขา พวกผู้ชายใครก็ได้ไปตามจับเธอเร็ว!” เมื่อศาสตราจารย์ได้ยินว่าเธอกำลังจะไปฆ่าคน เขาก็ตกใจเป็นอย่างมากรู้สึกว่าเสียงตนเองไร้ซึ่งพลังอำนาจ ไม่พอจะทำให้เหล่านักศึกษาทำตาม ดังนั้นขณะที่เขาตะโกนเขาจึงตบหน้าขาตัวเองด้วยชายแก่คนนี้เอามือถือของเขาออกมา แล้วโทรไปที่สำนักงานรักษาความปลอดภัยเหล่านักศึกษาชายพุ่งออกไป โดยมีหูหลี่ลี่ที่วิ่งนำหน้าเธอเป็นห่วงเพื่อนสาวของเธอมากจริง ๆ เธออยากไปดูให้เห็นกับตาว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่“เหมือนเธอจะไปที่ดาดฟ้า!” พวกเขาตามฟางเหวินไปที่ชั้นบนสุดแล้วพบว่าเธอกำลังปีนบันไดหนีไฟไปที่ดาดฟ้าฟางเหวินเป็นแค่สาวสวยอ่อนแอธรรมดา แต่วันนี้ไม่รู้เป็นอะไรเหมือนเธอเป็นหนึ่งในคณะละครสัตว์ ร่างกายของเธอปราดเปรียวว่องไว บันไดหนีไฟไม่ง่ายที่ใครสักคนจะปีนขึ้นไป เธอหล่นลงมาหลายครั้ง แต่ยังคงปีนขึ้นไป“เร็ว รีบตามเธอไป!” ทุกคนกลัว หรือฟางเหวินคนนี้กำลังเผชิญกับปัญหาจนอยากจะฆ่าตัวตาย?มือแล้วเท้าของหูหลี่ลี่ก
