กเป็นเสี่ยง ๆ มันก็ได้แต่มองอย่างตกตะลึงเท่านั้น“ปะ เป็นไปไม่ได้” ยมทูตจ้องไปที่ฉินเฉาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง“เจ้ายังเป็นมนุษย์จริง ๆ ใช่มั้ย?”ยมทูตจ้องฉินเฉาอยู่นาน ทันใดนั้นเขาก็เข้าใจบางสิ่งแล้วพูดว่า “รู้แล้ว รู้แล้ว! จริง ๆ แล้วเจ้ามีกายาปีศาจโดยกำเนิด! เจ้าปีศาจเฒ่าวางแผนจะยึดร่างเจ้าแต่กลายเป็นว่ามันย้อนกลับไปหาเขาเอง ไม่น่าเชื่อ ไม่น่าเชื่อจริง ๆ!”“ถูกต้อง เขามีกายาปีศาจจริง ๆ!” ในตอนนี้เอง เงาสีขาวก็โดดลงมาจากหลังคาหลังใกล้ ๆ เมื่อเงานั้นลงมาที่ข้างหน้าฉินเฉา เขาเห็นผู้หญิงในชุดคลุมสีขาว ถือกระบี่โบราณทะลวงแทงใส่เขาโดยไม่พูดพร˹าทำเพลงแต่ฉินเฉายังคงยืนนิ่ง มองกระบี่ที่กำลังเข้ามาหาเขาอย่างช่วยไม่ได้“อวี๋เชี่ยน? เธอยังไม่ตาย?”“หยุด!” ก่อนที่กระบี่จะแทงฉินเฉา ทันใดนั้นก็ปรากฏผ้าที่มีสีสันสดใสออกมา พันรอบร่างอวี๋เชี่ยนแล้วผลักเธอออกไปในตอนนั้นเองผู้หญิงสวมชุดคลุมยาวหลากสีสัน ก็ร่อนลงมาจากด้านข้างราวกับภูตผี เธอคนนี้ลอยคว้างอยู่กลางอากาศก่อนจะร่อนลงข้างฉินเฉา กลิ่นของร่างกายเธอลอยเข้าจมูกของฉินเฉา“เชิญคุณชายพักให้สบายใจ ฮัวเหนียงจะไม่ปล่อยให้เจี่ยวเจียวทำร้ายคุณชายแน่นอน”ฉินเฉาเห็นผู้หญิงคนนี้ ในวันนี้ที่โรงเรียนกวงหยวนเกิดเรื่องใบหน้าอันแสนอ่อนเยาว์ หน้าอกอันใหญ่โตมโหฬาร แล้วสวมชุดหลากสีสัน ผู้หญิงคนนี้ชื่อฮัวเหนียง เธอคนนี้พูดแปลก ๆ กับเขา“เจี่ยวเจียว?” ฉินเฉามองด้วยสายตาว่างเป
