วอีกครั้ง ทั้งสามภพจะเผชิญกับหายนะ ไม่รู้ว่าผู้ฝึกตนมากมายเท่าไหร่ที่ถูกส่งออกไปค้นหาเจ้า แต่ทุกคนกลับมามือเปล่า ไม่คิดว่าเจ้าจะซ่อนอยู่ในร่างกายของมนุษย์”“ขอโทษที่ต้องทำให้นายผิดหวังนะ แต่ฉันไม่ใช่หลัวเต๋อ” ฉินเฉาปล่อยจักรยาน จากนั้นยักไหล่ให้ชายชุดขาวแล้วพูดว่า “งั้นนายก็คือยมทูต”“นั่นไง ควบคุมร่างกายมนุษย์อยู่จริง ๆ ด้วย เจ้าเทพปีศาจ จงออกมารับความตาย!”ยมทูตขาวไม่สนใจคำพูดของฉินเฉา มันเหวี่ยงโซ่สีดำในมือออกไปมีหนามเหล็กผูกอยู่ด้านหน้าของโซ่ เหมือนกับเขี้ยวของอสรพิษพยายามที่จะฉกกัดฉินเฉา“เฮ้ย! ทำไมถึงไร้เหตุผลแบบนี้!” ฉินเฉารู้สึกไม่สนุกด้วย เขาเที่ยวตัวหลบไปด้านข้างอย่างง่ายดาย แล้วโซ่นั้นก็เจาะกำแพงข้างหลังแทนในความทรงจำของหลัวเต๋อ เขาพบว่ายมทูตมีฐานะต˹าสุดในฐานะบริวารของนรก มีหน้าที่เพียงแค่เก็บวิญญาณมนุษย์ธรรมดา ความแข็งแกร่งของพวกมันน้อยมาก ถ้าพวกมันเจอกับหลัวเต๋อตัวจริง ด้วยวิถีเซียนอมตะของเขา การฆ่าจบพวกนี้เป็นเรื่องง่ายดายราวกับปอกกล้วยแม้ตอนนี้ฉินเฉายังสามารถฆ่ายมทูตตนนี้ได้ไม่ยาก แต่ถ้าเขาทำอย่างนั้นมันจะเป็นการเปิดศึกระหว่างเขากับนรก“จัดการกับเทพปีศาจจากนิกายปีศาจ ไม่มีอะไรต้องพูด” ยมทูตตนนี้ช่างไร้เหตุผลจริง ๆ เขาเริ่มขยับมือ โซ่ก็หลุดออกจากกำแพงจากนั้นก็ตวัดใส่ฉินเฉาอีกครั้ง“ในเมื่อพูดดี ๆ แล้วนายไม่ฟัง” ฉินเฉายื่นมือออกมา มือที่ปกคลุมไปด้วยเกล็ด ดวงตาสีเขียวจ้องมองไ