“คุณอวี๋เกือบตายระหว่างสงครามเกาหลี เขาเป็นวีรบุรุษสงครามอย่างแท้จริง เขามีลูกแค่คนเดียวเท่านั้น แต่ทันใดนั้นตอนที่เขาอายุเยอะแล้วกลับได้ข่าวว่าอวี๋เชี่ยนตาย มันทำให้เขาเศร้าใจเกินกว่าจะรับไหว ข้าหวังว่าพ่อหนุ่มจะเข้าใจ ข้าขอโทษแกแทนเขาก็แล้วกัน”จากนั้นพ่อของหลิวชวนก้มหัวให้กับฉินเฉา“เราแค่ต้องการรู้ว่าทำไมอวี๋เชี่ยนถึงตาย เราต้องการให้โรงเรียนไขความกระจ่างแก่เรา พวกเขาบอกว่าอวี๋เชี่ยนฆ่าตัวตาย พวกเราไม่เชื่อ อวี๋เชี่ยนเป็นนักศึกษาที่ดี เธอจะฆ่าตัวตายทำไม?”“ที่คุณพูดก็ถูก เราต้องให้คำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องนี้ให้กับพวกคุณทุกคน” ฉินเฉาพูดได้ไม่เต็มปาก แม้ว่าเขาจะเป็นหัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย แต่ก็เพิ่งจะได้รับแต่งตั้งเมื่อกี้นี้ มีหลายสิ่งที่เขายังไม่เข้าใจ“ใครมาสร้างความวุ่นวายที่นี่?”ในตอนนี้เอง ตำรวจก็มาเคลียร์ที่เกิดเหตุ“ที่นี่เป็นโรงเรียน พวกคุณต้องไม่สร้างความวุ่นวาย รีบกลับไปได้แล้ว” ชายวัยกลางคนที่เหมือนจะเป็นหัวหน้าของตำรวจ จ้องไปที่กลุ่มชาวสวนแล้วพูดพอชาวสวนเห็นตำรวจ อยากได้ปลาที่ดุร้ายก็กลายเป็นแมวเชื่องๆ ในฉับพลัน พวกเขานั่งลงกับพื้นอยู่เงียบ ๆ“ต้องขอโทษแทนพวกเขาด้วยครับ คนกลุ่มนี้เป็นญาติของอวี๋เชี่ยน พวกเขาแค่ต้องการรู้สถานการณ์เท่านั้น” ฉินเฉาชี้แจง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาพูดกับตำรวจยศสูง ทันใดนั้นเขากลายเป็นไร้ความมั่นใจ“หืม? นายเป็นใคร?” หัวหน้าตำรวจวัยกลางคนแปลกใจนิ
