ายด้วยเลือดยังไหลอยู่เลยนี่” หลังจากเดินไปได้สองก้าว ซูเฟยก็หมุนตัวกลับมา พูดอย่างเย็นชาแล้วเดินจากไป“ขอบพระคุณที่เป็นห่วงคร้าบบบ!” ฉินเฉาปล่อยเสียงหัวเราะแสนกวนออกมา แต่เมื่อซูเฟยหายไปจากสายตาของเขา รอยยิ้มของเขาก็หายไปทันทีท่าทางของเขากลายเป็นเย็นชา“ฟางหัว ต่อให้นายหลบหนีกฎหมายได้ แต่นายไม่สามารถหลีกหนีการลงทัณฑ์จากปีศาจได้”“หัวหน้าหน่วยฉินเฉา คุณคิดจริง ๆ หรือว่าคุณคือซุปเปอร์แมน?”ทันใดนั้นฉินเฉาก็ได้ยินน˺าเสียงหวาน ๆ ดังมาจากข้างหลังของเขา ๆมองกลับไปและเห็นนักศึกษาสาวสวมชุดแฟชั่นกำลังส่งยิ้มให้เขา“โรซี่?” ฉินเฉาคุ้นเคยกับกลิ่นกายของปีศาจสาว“โถ่วววววว น่าเบื่อชะมัดรู้ตัวเร็วจริง ๆ ” มือของนักศึกษาสาวแตะที่หน้าตัวเอง ทันใดนั้นมันก็เปลี่ยนกลับไปเป็นใบหน้าที่ฉินเฉาคุ้นเคย “ฟังฉันนะปีศาจน้อย ความสามารถของนายตอนนี้ยังไม่พอที่จะปกป้องโลก หรือ สิ่งที่ฮีโร่ทำ อย่าเอาเรื่องของคนอื่นมาใส่ในหัวนักเลย”แม้ว่าน˺าเสียงของโรซี่จะหวานหยดย้อย แต่ไม่สามารถซ่อนความเย็นชาเอาไว้ได้ ฉินเฉาแสยะยิ้มยืนกอดอกมองไปที่ปีศาจสาวที่อยู่ตรงหน้าแล้วพูด“ฉันไม่ใช่ฮีโร่อยู่แล้ว ต่อให้ฉันไม่มีปัญญาช่วยคน แต่ความสามารถฆ่าคนฉันมีแน่นอน”จากนั้น เขาไม่สนใจโรซี่อีก หันหลังแล้วเดินจากไป“เฮ้!” โรซี่ตะโกน ฉินเฉาไม่สนใจยังคงเดินต่อไป“เป็นลูกค้าที่หัวแข็งจริง ๆ!” โรซี่ฉีกเสื้อผ้าของเธอออก เปลี่ยนกลับไปเป็นเครื่องแบบของปีศาจแส
