“อะไรนะ!” หลิวชวนตกใจ ตาคู่เล็กของเขาหวาดกลัว มือสั่นเทาจนมันเผาที่อยู่ในมือร่วงหล่นลงพื้น กลิ้งชนเท้าของฉินเฉา“มันจะเป็นไปได้ยังไง เชี่ยนเชี่ยนทำไมเธอถึงต้องฆ่าตัวตายด้วย”“อย่ามาปัญญาอ่อนตอนนี้ รีบไปกันนะ!”ฉินเฉาเอ่ยประโยคนั้นแล้วรีบคว้าเจ้าเด็กอ้วนน˺าหนัก 200 ปอนด์พาขึ้นไปบนดาดฟ้าของตึกบริหาร“นี่นายจะทำอะไร! ใครบอกให้นายไป!” กระบองไฟฟ้าหวังพร้อมกับคนอื่น ๆ ของหน่วยรักษาความปลอดภัยรีบออกมายืนขวางหน้าเขา“นายก็อีกคน!” ฉินเฉาเตะกระบองไฟฟ้าหวังไปด้านข้าง “ผู้หญิงคนนี้อวี๋เชี่ยนแฟนของเจ้าอ้วนนี่ รีบหลีกไปซะ ถ้าเธอเกิดด่วนคิดสั้นโดดตึกขึ้นมาจริง ๆ พวกนายจะรับผิดชอบยังไง?”“ฉะ ฉัน…” กระบองไฟฟ้าหวังกุมท้องของเขาตัวงออยู่บนพื้นด้วยความเจ็บ มองตาของฉินเฉาด้วยความหวาดกลัว คนที่มีพลังมากทั้งยังไม่กลัวตายอย่างเขา ซึ่งผิดแผกจากสามัญสำนึกคนธรรมดาทั่ว ๆ ไปใครบ้างจะไม่กลัว“ลูกพี่ มีลิฟต์อยู่ในตึก!” หนึ่งในยามที่เลื่อมใสการกระทำของฉินเฉา ไม่สนใจคำสั่งของกระบองไฟฟ้าหวัง รีบบอกตำแหน่งลิฟต์ให้กับฉินเฉาทันที“เยี่ยม ขอบใจมาก!” ฉินเฉาไม่ได้ชักช้าอีกต่อไป เขาลากหลิวชวนอีกครั้ง แล้วรีบเข้าไปข้างในตึกบริหาร ในตอนนี้กระบองไฟฟ้าหวังยังนอนตัวงออยู่บนพื้น ด้วยท่าทางประหลาดของมันจึงดึงดูดนักศึกษารอบ ๆ ให้ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก มันพยายามใช้มือปิดหน้าของตัวเองด้วยมือแต่ก็สายเกินไปแล้ว“อย่าถ่าย! อย่าถ่ายนะ!” การ
