ฮ้ เฮ้ เดี๋ยวก่อน!” ทันใดนั้นฉินเฉาก็จำได้ว่าเขาวางหนังสือ “กฎความลับทั้ง 9” ไว้ที่เตียงของเขา เขารีบวิ่งไปคว้ามันและซ่อนมันไว้ในตู้“พี่ฉินเฉา พี่กำลังทำอะไรเหรอ?” สาวน้อยวิ่งมาดูว่าฉินเฉาวิ่งมาทำอะไร“เเฮะเเฮะ ไม่มีอะไร อากาศมันหนาว ฉันมาเอาผ้าห่มให้เธอเพิ่มน่ะ!” จากนั้นฉินเฉาเอาผ้าห่มออกมาจากตู้และปูมันบนเตียง“พี่ฉินเฉา ใจดีจริง ๆ ” หลี่นานอนเหมือนงู เปิดผ้าห่มออกแล้วรีบเข้าไปข้างใน และพูดขึ้นว่า “พี่ฉินเฉาทำไมพี่ไม่นอนที่นี่เลยล่ะ!”“ถามฉันอีกครั้งเมื่อเธอโตกว่านี้แล้วกัน ฉันไม่สนใจผู้หญิงอกเล็ก”ฉินเฉารีบตอบเธอ ทำให้หลี่นาควันออกหู ขณะที่ทั้งสองกำลังจะทะเลาะกัน จากห้องข้างๆ ทันใดนั้นก็มีเสียงหายใจหนักหน่วงลอยเข้ามาให้ได้ยินทั้งสองคนกลายเป็นเงียบงัน ด้วยสายตาของฉินเฉา เขาสามารถเห็นหน้าแดงๆ ของหลี่นาได้อย่างชัดเจน“อะแฮ่ม บางทีข้างห้องอาจจะออกกำลังกายก็ได้” ฉินเฉาไอสองครั้งพยายามทำลายสถานการณ์ที่น่าอายนี้“เอ่อ พี่ฉินเฉาหนูจะนอนแล้ว”“เอ่อ ดี ดี นอนได้แล้ว ถึงเวลานอนแล้ว” เห็นสาวน้อยส่งสัญญาณไล่เขา เขารีบออกจากห้อง ปิดประตูและทิ้งตัวนอนที่โซฟา“ฮึ่ม เธอช่างเย้ายวนใจจริงๆ …” ฉินเฉาที่นอนอยู่ที่โซฟา ทันใดนั้นก็ลืมตาขึ้น “เป็นเวลานานแล้วที่ไม่มีผู้หญิงนอนที่ห้องของฉัน”ฉินเฉาจำได้ว่าแฟนเก่าของเขา แค่หนึ่งเดือนหลังเรียนจบเธอก็ทิ้งเขาไป เขาจำได้ว่าเธอชอบทานสเต๊กเนื้อวัวที่เขาทำ ตั้งแต่ตอนนั้น
