่าไฟก็จ่ายครบหมดแล้ว!” ฉินเฉากำลังโมโหสุดขีด ก็เลยพาลคนที่มาเคาะประตูเอาซะอย่างนั้น“เอ่อ” เสียงที่ไม่มั่นใจดังมาจากข้างนอกประตู “พี่ฉินเฉา หนูเอง”“หือ! หลี่นา!” ฉินเฉาตกใจ กระโดดขึ้นทันที เมื่อเห็นตัวเองใส่แค่กางเกงบ๊อกเซอร์ เขารีบหาเสื้อผ้าในตู้มาใส่ทันที“พี่ฉินเฉา พี่อยู่ข้างหรือเปล่า?” สาวน้อยยังคงเคาะประตู สร้างความตกใจให้เขา ๆ รีบใส่เสื้อเชิ้ต“อยู่ ๆ พี่อยู่ รอเดี๋ยว!” ฉินเฉารีบสวมเสื้อผ้า แล้วก็รีบวิ่งไปที่ประตูบนทางเดินข้างนอกมีสาวน้อยทรงเสน่ห์ยืนอยู่
ในตอนนี้ หลี่นาสวมชุดนอนสีชมพูที่ทำมาจากผ้าคอตตอน 100%
ห่มร่างเล็ก ๆ อันงดงามของเธอเอาไว้ ด้วยเพราะชุดนอนหลวมมากเมื่อมีลมพัดที่ทางเดินชุดนอนอันหลวมโพรก ก็เลยรัดรูปของเธออย่างแจ่มชัด ตาของฉินเฉาแทบหลุดออกจากเบ้าหน้าอกหน้าใจของสาวน้อยมีขนาดอยู่ที่ไซต์ B ซึ่งก็นับว่าไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไป มันคือหุบเขาเร้นลับสาดผสมกลับกลิ่นหอมอันงงงวยแน่นอนว่ามันสามารถเจาะการป้องกันที่เปราะบางของฉินเฉาได้“พี่ฉินเฉา ให้หนูเข้าไปนะข้างนอกนี้มันหนาวมาก ๆ เลย” ความหนาวเธอจึงรีบเข้ามากอดแขนของฉินเฉา ระเบิดลมลูกเล็ก ๆ ของหลี่นากำลังเบียดเสียดแน่นอยู่บนแขนของเขา ตัวสั่นเล็กน้อย ปลุกฉินเฉาเขารีบให้เธอเข้ามาข้างในแล้วปิดประตู“สาวน้อย ทำไมเธอมาหาฉันดึก ๆ ดื่น ๆ อย่างนี้ล่ะ” ฉินเฉาถาม“แม่ของหนูไปทำงาน ข้าวก็ไม่มีกิน หนูเลยมาขอลี้ภัยกับพี่ฉินเฉา” เธอขดตัวบนโซฟ
