้รับรู้ว่าอุณหภูมิร่างกายของเขาสูงขึ้น หัวของเขามึนงง ความทรงจำมากมายผุดขึ้นมาในความคิดมันเหมือนกับเป็นความทรงจำของชายคนอื่น ความทรงจำนี้แปลกมาก ๆ ทันใดนั้นในจิตใจของเขาก็มีเงาปรากฏออกมา เป็นเงาที่น่าหวาดกลัวอย่างแท้จริง ร่างกายของมันเต็มไปด้วยเกล็ดสีดำ เป็นมนุษย์สัตว์ที่น่ากลัวอย่างแท้จริง“โฮกกกกก!” สัตว์ร้ายแผดร้องคำราม ทันใดนั้นฉินเฉาก็ตกใจลืมตาขึ้น มือทั้งคู่ของเขาตบลงไปบนซิงค์ ฉับพลันก็ปรากฏเป็นหลุมขนาดใหญ่ 2 หลุมบนซิงค์หินอ่อน หินอ่อนที่แตกเป็นเสียงกระจัดกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย หนึ่งในนั้นปลิวกระเด็นมาฝากบนหน้าอกของฉินเฉา เลือดสีแดงสดไหลออกมาในทันทีแต่เมื่อมองตัวเองในกระจก ฉินเฉาพบว่าเลือดที่ไหนออกมาได้หายไปอย่างรวดเร็วจนไม่เหลือร่องรอย บาดแผลของเขากำลังรักษาตัวเองด้วยอย่างรวดเร็วเหมือนกับไม่เคยมีมาก่อน“ขอทางหน่อยค่ะ ๆ!” แม่บ้านบอกกับฉินเฉา เหมือนเธอไม่รู้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายฉินเฉา เธอยังคงเคลื่อนที่เข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ขณะที่กำลังถูพื้นไปด้วยจนหลังของเธอชนกับเขาและน˺าจมูกของฉินเฉาก็สัมผัสกับกลิ่นที่คุ้นเคย เขาก็ขมวดคิ้วอย่างสงสัย“โรซี่?” ฉินเฉาเปล่งเสียงออกมา เขาพบว่าเสียงของเขาแหบ ราวกับว่ามันไม่ได้เปลี่ยนแค่ร่างกายของเขา แต่มันเปลี่ยนแม้กระทั่งเสียง“จมูกนายนี่ดีจริง ๆ …” ทันใดนั้นแม่บ้านก็เผยใบหน้าที่ฉินเฉาคุ้นเคยปีศาจสาวสวยตนนี้เหมือนมนุษย์มาก โดยเฉพาะอย่างย