“เกิดอะไรขึ้นกับพี่ ๆ ไปอ้วกมาเลยรู้สึกไม่ดีเหรอ?” หูหลี่ลี่ยังคงเล่นเน็ต ฟางเหวินเห็นสารรูปของฉินเฉารีบถามขึ้น“ไม่เป็นไรหรอก คงจะหนาวเกินไปนิด” ฉินเฉาโบกมือทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ของเขา“แฮมเบอร์เกอร์ของพี่เย็นชืดหมดแล้ว รีบ ๆ กินซะให้เสร็จ ๆ”ฟางเหวินค่อย ๆ วางแฮมเบอร์เกอร์ด้านหน้าฉินเฉา แต่ฉินเฉากลับส่ายหัวแล้วพูดว่า“ไม่กินแล้ว ฉันหมดอารมณ์กินแล้ว”“ชิ!” ขณะที่เล่นเน็ตหูหลี่ลี่วางมือของเธอแล้วพูดว่า “พี่มันอ่อนชะมัด แค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็หมดสภาพซะแล้ว”“เหอะ ๆ” ฉินเฉายิ้มอ่อนให้สองสาว ‘เรื่องเล็กน้อยงั้นเหรอ? ลองเปลี่ยนร่างเป็นเหมือนสัตว์ประหลาดดูสิ’ แต่ฉินเฉาไม่อยากพูดออกไปเพราะไม่อยากให้คนเห็นเขาเหมือนเป็นสัตว์ประหลาด“ลืมมันซะ ฉันแค่รู้สึกไม่ดี ฉันจะไปถามกระบองไฟฟ้าหวังเรื่องขอลาบ่ายนี้”“อะไรนะ นายมาทำงานได้แค่ไม่กี่วันก็ถามหาวันลาซะแล้วความสัมพันธ์ของนายกับกระบองไฟฟ้าหวังไม่ค่อยดี ระวังเขาปฏิเสธล่ะ”“ช่างมันสิ อยากทำอย่างนั้นก็ทำ” ฉินเฉาไม่สนใจ เขามีสิ่งสำคัญให้คิด ไม่ว่ากระบองไฟฟ้าหวังจะคิดยังไงที่เขาลา ก็เทียบไม่ได้กับปัญหาที่เขากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ไม่ได้……………………………ขณะที่ฉินเฉากำลังประสบปัญหาเรื่องการฝึกตน ฟางหัวกำลังปวดหัว“โหวเทียนอยู่ไหน? ฉันรอมันมาเป็นวันแล้วไม่เห็นแม้แต่เงา หรือมันทำงานล้มเหลว?” ฟางหัวนั่งอยู่ใน KTV (คาราโอเกะ) แขนของเขากอดหญิงสาวคนเมื่อวาน ขวดเบียร์ตกอยู่
