ดที่แน่ ๆ ”“พี่ฉินเฉาขี้ขลาดจัง…” หลี่นายิ้มหวานซึ่งดึงดูดด้านความเป็นชายของฉินเฉา ทำให้เขาหายใจถี่“ก็ได้ ไม่มีอะไรต้องให้กลัว! ถ้าเธอไม่กลัวว่าพี่จะกินเธอล่ะก็ ไปกันได้เลย!”หลังจากนั้นพวกเขาเดินลงบันไดไปเอาจักรยานเก่าของเขาจักรยานคันนี้ฉินเฉาใช้มาตั้งแต่เรียนปี 2 หลังจากใช้งานอย่างหนักมา 4ปี นอกจากสภาพภายนอกที่ดูย˹าแย่ แม้แต่เบรกก็ยังไม่ค่อยอยู่ แต่นอกนั้นยังคงใช้ได้อย่างดีเยี่ยม“ขึ้นนั่งเลยน้อง! พี่จะไปแล้ว!”หลี่นาอมยิ้มเหมือนฉินเฉากำลังเล่นตลก เธอยกกระโปรงขึ้นเล็กน้อย ก้นงดงามของเธอนั่งลงบนเบาะหลังของจักรยานเก่า ๆ ของฉินเฉา“เจ้าเด็กเหลือขอ แกจะเอาลูกสาวฉันไปไหน!”ทันใดนั้นหัวของซูเหม่ยก็ปรากฏจากหน้าต่างชั้น 3 คงต้องบอกว่าเชื้อไม่ทิ้งแถวเลยจริง ๆ สวยทั้งแม่ทั้งลูก แม้ว่าคนแม่จะเริ่มมีอายุแต่ก็ยังหลงเหลือเค้าลางร่องรอยความสวยทิ้งไว้ โดยเฉพาะคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ชีวิตของเธอนั้นจึงลำบากมากอารมณ์ของซูเหม่ยระเบิดออกมา ทันใดนั้นแตงกวายักษ์ในมือของเธอก็ลอยละลิ่วปลิวละล่องลงมาบนหัวของฉินเฉา“ว้าย!” หลี่นากลัวว่าแตงกวาจะตกใส่หัวฉินเฉา ขณะฉินเฉาเอามือคว้าจับแตงกวาเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย“ขอบคุณสำหรับแตงกวาครับ พี่สาวซู!”ฉินเฉากัดเข้าไป “กร๊อบบ∼∼ อืมมม อร่อยมาก!”“แกเจ้าเด็กเหลือขอ! หยุดอยู่ตรงนั้นนะ!” ซูเหม่ยกลายเป็นโกรธมากขึ้น เธอคว้าเอากระทะรีบเดินลงบันไดมาทันที“พี่รีบไป รีบไปเร็วเข้า!” หลี่นาหน
