าหวังรีบโชว์นาฬิกาข้อมือของเขา “ดูนี่ นายสาย!”“คุณล้อเล่นใช่มั้ย!” ฉินเฉากระโดดออกมา “นาฬิกาของฉันเดินตาม ปักกิ่งสแตนดาร์ดไทม์!”“ปักกิ่งสแตนดาร์ดไทม์อะไร ไม่เกี่ยว!” กระบองไฟฟ้าหวังยิ้มแสยะ “เมื่อนาฬิกาฉันบอก 7 โมง 10 ดังนั้นคือ 7 โมง 10 เพราะงั้นโบนัสสิ้นเดือนนี้ของนายถูกตัด!”หลังจากพูดเสร็จ เขาเดินอย่างวางมาดกลับเข้าไปในโรงเรียนฉินเฉาโมโหแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะยังไงกระบองไฟฟ้าหวังก็คือหัวหน้าของเขา ๆ ทำได้แค่อดทน รีบล็อกจักรยานแล้วเปลี่ยนชุดเป็นเครื่องแบบรักษาความปลอดภัยในห้องรักษาความปลอดภัย นอกจากกระบองไฟฟ้าหวัง การ์ดคนอื่น ๆ อยู่ครบ ฉินเฉาเดินไปที่โต๊ะของเขาและมองไปที่นาฬิกาที่แขวนอยู่บนกำแพง มันแสดงว่าเพิ่งผ่าน 7 โมงมาไม่กี่นาที ในที่สุดฉินเฉาก็ไม่ทนอีกต่อไป“ไอ้อ้วนหวัง มันคอยหาเรื่องฉันทุกวี่ทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือไงวะ!”“หน่า ๆ ๆ อย่าหงุดหงิดไปเลยลูกพี่สุดหล่อ” ทันใดนั้นเฉินหยิงหยางก็เข้ามาแล้วพูดกับเขา “ลูกพี่กับไอ้อ้วนกระบองไฟฟ้าหวังเป็นศัตรูกัน พี่มันพลาดแบบนี้เพราะมันไม่สามารถไล่คุณออกได้ มันเลยคอยหาเรื่องให้ลูกพี่ทนไม่ไหวแล้วออกไปเอง”“แล้วมันทำถูกที่ไหน พี่คอยจ้องหาเรื่องคนอื่นแบบนี้!” กระเพาะของฉินเฉาเต็มไปด้วยความโกรธ แต่เขาก็ไม่สามารถหาที่ระบายความโกรธของเขาได้“เขาหาเรื่องนาย ๆ ก็ทำได้แค่อดทน” การ์ดคนอื่น ๆ แนะนำเขา“เขาเป็นญาติกับผู้อำนวยการซู แล้วยังเป็นหัวหน้าหน