เขากลายเป็นน่ากลัวกว่าปีศาจที่มาจากนรก พวกนักเลงขว้างแท่งเหล็กไปข้างๆ แล้ววิ่งหนีอย่างเร็วเท่าที่จะเร็วได้ ตอนนี้พวกเขาเกลียดพ่อแม่ของเขาที่ไม่ให้ขามามากกว่า 2 ขา“โฮกกกกก! …” ฉินเฉาไม่ได้ไล่ตามพวกเขาไป แต่ทันใดนั้นเขาคำรามด้วยความโกรธบนถนน เสียงของมันเหมือนกับระเบิด C4 ที่ระเบิดอย่างรุนแรง ทำให้เหล่านักเลงต่างพากันหนีหัวซุกหัวซุนถึงแม้ว่าพวกมันจะหนีออกมาได้ไกลพอสมควร ทว่าก็ยังมีเลือดไหลออกมาจากหูของมัน ส่วนอันธพาลเป็นหัวหน้าโดนหนักกว่าเพื่อน ทันทีที่เสียงคำรามอัดกระแทกเข้าใส่หูของมัน มันก็หมดสติล้มพับไปกองกับพื้น ส่วนพวกที่หนีรอดไปได้วิ่งไปพลางก็เอามืออุดหูไปพลาง นี่คือวิธีเดียวที่พวกมันจะคิดออก ที่จะสามารถทำให้พวกมันมีชีวิตรอดผ่านไปได้เปรี๊ยะ!!!! ทันใดนั้นเสียงไฟถนนก็ระเบิดแตกออกร่วงตกลงพื้นหลังจากทุกอย่างคลี่คลาย แขนของฉินเฉาก็ค่อย ๆ กลับคืนสู่สภาพปกติ ดวงตาที่เคยเรืองแสงสีเขียวก็ค่อย ๆ หายไปหลังจากกลับสู่รูปลักษณ์เดิมฉินเฉาไม่รู้ว่าเผลอทำอะไรลงไป ในเวลานี้เนื้อตัวของเขาไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดอีกต่อไป ขาที่เคยหักก็กลับสู่สภาพปกติอย่างไม่น่าเชื่อ เขากวาดสายตามองไปรอบ ๆ มองหากลุ่มนักเลงที่ใช้เกียร์หมาวิ่งหนีหายไปอย่างไม่เหลือแม้แต่ร่องรอยใด ๆมีแค่จักรยานของเขาล้มอยู่บนพื้น ล้อหลังยังคงหมุนอย่างช้า ๆ“หรือพวกมันจะเจอผี…” ฉินเฉาพึมพำออกมา เขากลัวว่าสิ่งที่ทำให้เหล่านักเลงหายไปจะกลับมา เขา
