“ตึง ๆ ๆ!” ฉินเฉาเพิ่งกลับมาถึงบ้านไม่นาน ก็ได้ยินเสียงเคาะหนักๆ ที่ประตู ฉินเฉาค่อย ๆ เขย่งเข้าไปฟังใกล้ ๆ คนที่เคาะมันเป็นเจ้าของห้องเช่า เซี่ยเหวินจุนถึงแม้ว่าเขาจะไม่ทำงาน แต่เขาก็มีที่ดินมากมาย ทุก ๆ เดือนเพียงแค่เก็บค่าเช่าบ้านมันก็พอให้เขาใช้ชีวิตอย่างสุขสบายแล้ว สังคมช่างเหลื่อมล˺าเสียจริง ๆในตอนนี้ฉินเฉาใส่แค่กางเกงขาสั้นลวดลายทันสมัย เขาลังเลว่าตนเองควรจะเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนดีหรือเปล่า แต่เจ้าของห้องเช่าซึ่งอยู่ข้างนอกก็ตะโกนอีกครั้ง“รีบ ๆ เปิดประตู! ฉันรู้ว่าแกอยู่ที่นี่ข้างใน! อย่าคิดว่าพอแกไม่เปิดประตูแล้วฉันจะไป แกค้างค่าเช่าฉัน อย่าคิดว่าจะหนีไปได้!”“หยุดตะโกนได้แล้ว ผมกำลังออกไป!” ช่วยไม่ได้ในเมื่อโดนเด้งขนาดนี้ ฉินเฉาเลยวิ่งไปเปิดประตูทั้ง ๆ ที่สวมแค่กางเกงขาสั้น พอเปิดออกไปก็เห็นเจ้าของห้องเช่า ที่ทำหน้าเหยเกรออยู่“เถ้าแก่ขอเวลาเพิ่มอีก 2 วันได้มั้ย ผมได้งาน…..” เมื่ออาศัยอยู่ในบ้านคนอื่น แม้ว่าฉินเฉาจะเกลียดเจ้าของห้องเช่า แต่เขาก็ยังคงรักษามิตรภาพไว้“หลีกไป วันนี้ฉันไม่ได้มาทวงค่าเช่าแก” เซี่ยเหวินจุนจ้องเขาขณะสูบบุหรี่ในปาก แล้วผลักฉินเฉาไปด้านข้างการกระทำนี้ทำให้ฉินเฉางง‘เฮ้ ไม่ปกติ อ่า หรือพระอาทิตย์ขึ้นทางตะวันตก?’แต่ที่ตามหลังเถ้าแก่มา เป็นชายอายุมากกว่า 40 ปี ดูเหมือนคนที่ติดการมีเซ็กส์ ผมข้างหลังของเขาเป็นสีขาวไปแล้วแขนของเขาถูกกอดด้วยหญิงสาวที่แต่งตัวจัดจ
