ฉาคร˹าครวญร้องขอความเมตตาจากสวรรค์ ขณะเดินเตะฝุ่นอยู่บนถนนยามค˹าคืน ทันใดนั้นเองหน้าต่างที่เคยมืดมิดของบ้านพักอาศัยโดยรอบๆ ก็พลันสว่างขึ้น“ไอ้บ้าที่ไหนมาเห่ามาหอนกลางดึกกลางดื่นอย่างนี้วะ!”“หมาตัวไหนมันมาเห่าอยู่แถว ๆ นี้ รีบ ๆ ไสหัวกลับบ้านไปได้แล้วชิ่ว!”“ดึกดื่นค˹าคืนไม่รู้จักเกรงอกเกรงใจคนกำลังหลับกำลังนอน งั้นเอาน˺าล้างเท้าของเหล่าเหนียงนี่ไปกินซะ!”หลังจากสิ้นเสียงก็ตามมาด้วยเสียงซ่า ฉินเฉาตอนนี้อยู่ในสภาพเปียกโชกทั้งตัวไม่ต่างจากลูกหมาตกน˺า อาาา∼ ช่างซวยซ˺าซวยซ้อนซวยซ่อนเงื่อนเสียจริง ๆ ให้ตายเถอะ! นี่มันเข้าฤดูใบไม้ร่วงแล้ว งานก็หาไม่ได้ แถมยังโดนน˺าล้างเท้าสาดเข้าให้อีก คิดว่าเขาจะมีความสุขเหมือนกับหมีขาวขั้วโลกเหนือหรือยังไงโดยเฉพาะกลิ่นของน˺าล้างเท้า เล่นเอาซะเขาขมคอเลยทีเดียว ราวกับไม่ได้ล้างเท้ามาเป็นเดือน ๆ!“ฝีมือใครฟร่ะ ทำไมจิตใจอำมหิตถึงขนาดนี้!” ฉินเฉาร้องตะโกนโหวกเหวกออกมาด้วยความโกรธด้วยสภาพเปียกปอน ขณะที่เขากำลังเปิดปากเตรียมด่าวลีสุดเด็ดต่อไป แต่อยู่ ๆ ก็มีแจกันดอกไม้สีดำลอยออกมาจากหน้าต่าง ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามาจากบ้านไหน กระแทกใส่ศีรษะของฉินเฉาดัง เพล้ง!แรงกระแทกของมันราวกับถูกไม้หน้าสามฟาดเข้าใส่อย่างจัง เล่นเอาดวงตาพร่าเลือนนับเดือนนับดาวกันเลยทีเดียว ในขณะเอามือกุมศีรษะที่กำลังอาบโชกไปด้วยเลือด เลือดกำเดาของเขาก็ค่อย ๆ ไหลออกมา แล้วอยู่ ๆ เขารู้สึกหมดเรี่ยวแรงจาก
