พอกลับถึงบ้าน เพิ่งเปิดไฟก็เห็นอวิ๋นเฉียวใส่ชุดนอนยืนอยู่หน้าบันได ทำเอาอวิ๋นตั่วตกใจแทบแย่ “พี่มาทำอะไรที่นี่คะ?”“เธอไม่รู้หรือไงว่าอาทิตย์หน้าก็จะแต่งงานแล้ว?”“จะไม่รู้ได้ยังไงล่ะคะ ใครจะไปลืมวันแต่งงานของตัวเองล่ะ”“พี่กับอวี่ซีจะอยู่ที่นี่กับเธอหนึ่งอาทิตย์”“ทำไมคะ?”“นี่เป็นกฎ มีเจ้าบ่าวเจ้าสาวที่ไหนอยู่ด้วยกันก่อนแต่งงานบ้าง!”“เพราะอย่างนั้นพี่ก็เลยให้อวี่เจ๋อออกไปอยู่ข้างนอกเหรอคะ?”“พี่ก็แค่เสนอเขาไปอยู่ที่โรงแรม แต่ไม่ได้บอกให้เขาออกไปวันนี้ อธิบดีเป็นคนเชิญเขาไป”อวิ๋นตั่วไม่อยากจะเชื่อ “อธิบดีเชิญเขาไปเหรอคะ เขาทำอะไรผิด?”อวิ๋นเฉียวส่ายหน้า “เหมือนได้ยินว่าให้เขาช่วยกู้ข้อมูลอะไรสักอย่าง”อวิ๋นตั่วไม่เข้าใจ “เรื่องแค่นี้ก็ต้องให้เขาออกหน้าด้วยเหรอ ทางตำรวจก็เข้าใจเรื่องคอมพิวเตอร์ก็น่าจะทำเองได้นี่คะ?”“มันไม่เหมือนกัน เห็นว่ามันยากมาก นอกจากเขาก็ไม่มีใครทำได้อีกแล้ว”“งั้นเหรอคะ?” อวิ๋นตั่วเดินเข้าไปในบ้านแบบไม่ค่อยเชื่อ เธอมีเวลาสี่ชั่วโมงชั่วโมง นี่ก็ผ่านไปชั่วโมงกว่าแล้ว จะช้าไม่ได้เมื่อได้ยินเสียงอวิ๋นเฉียวดังแว่วมาไกลๆ “น่าจะเกี่ยวกับคดีฆาตกรรมผู้หญิงของเจี่ยงอิงหัวนะ”อวิ๋นตั่วได้ยิน แต่ไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ทว่าในใจกลับคิดคำนวณ ถ้าเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมผู้หญิงของเจี่ยงอิงหัว อย่างนั้นก็น่าจะได้ข่าวอะไรจากอวี่เจ๋อบ้างเธอกลับห้อง อาบนํ้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็ออกไปอีกอวิ๋นเฉ
