กายของเธอก็อบอุ่น อารมณ์ก็ดีขึ้น อวี่เจ๋อชวนไปช็อปปิ้ง เธอก็ไม่ปฏิเสธพอเข้าไปในห้างสรรพสินค้า อวี่เจ๋อจะซื้อเสื้อผ้าให้ชุดหนึ่ง แต่พอเห็นป้ายราคา เธอก็ปฏิเสธทันที“ไว้ใส่ไปงานปราชุมประจำปีวันพรุ่งนี้ก็ได้”“เป็นแค่ปาปารัสซีจะใส่ดูดีไปทำไมกันคะ?” อวิ๋นตั่วรู้สึกว่าชุดนั้นไม่เหมาะกับตัวตนของเธออวิ๋นตั่วไม่อยากรับความหวังดีใดๆ จากอวี่เจ๋ออีก เธอมักจะระวังไม่ให้ความหวังใดๆ กับอีกฝ่าย และนั่นก็ทำให้อวี่เจ๋อเสียใจมาก เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็รับรู้ได้ว่าเธอขีดเส้นคั่นระหว่างกันอย่างชัดเจนทั้งสองมาที่ริมทะเลสาบ ที่เขื่อนทะเลสาบมีหนุ่มสาวอยู่กันเป็นคู่ๆ บ้างก็เป็นครอบครัวพ่อแม่ลูก อวี่เจ๋อเคยคิดว่ารอให้อวิ๋นตั่วเรียนจบ พวกเขาก็จะแต่งงานกัน จากนั้นก็มีลูกสักคน ตอนเช้าไปส่งลูกที่โรงเรียน ตอนเย็นกินข้าวเสร็จก็พาอวิ๋นตั่วกับลูกไปเดินเล่นที่สวนสาธารณะ เป็นภาพที่สวยที่สุดที่เขาจะนึกได้ และเพื่อภาพที่จินตนาการไว้ เขาจึงพยายามไม่ยอมถอย น่าเสียดายก็แต่วันนี้ฟ้าลิขิต พอเขาสร้างตัวมีเงินมีทอง กลับยิ่งห่างจากอวิ๋นตั่วสุดขอบฟ้ามีเด็กสาวขายดอกไม้คนหนึ่งถือตระกร้าเดินเข้ามา “คุณอาคะ พี่สาวคนนี้สวยมากเลย ซื้อดอกไม้ให้เธอสักดอกสิคะ”อวี่เจ๋อยิ้มพลางล้วงเงินออกมา ซื้อดอกไม้ให้อวิ๋นตั่วหนึ่งดอกอวิ๋นตั่วลังเลว่าจะรับดีหรือไม่เขามองเธอด้วยหัวใจที่ราวกับถูกมีดกรีด “เรามาถึงจุดที่แค่ดอกไม้ดอกเดียวก็ต้องคิดเล็กคิดน้อยแล
