บทที่ 39 หุบเขามารอับเฉา
หลี่ลี่รีบไปหาอาจารย์จาง บอกเรื่องที่ขอลาหยุด
ทว่า จางถงหลินกลับส่ายหน้า เขาปฏิเสธทันที “อีกสองวันก็ถึงการทดสอบหุบเขามารอับเฉา ซึ่งจัดขึ้นทุกสองปี ในฐานะศิษย์อัจฉริยะ เจ้าต้องไปร่วมด้วย สองวันนี้เจ้าอย่าเพิ่งไปฝึกฝน ให้ทำความคุ้นเคยกับสถานการณ์ในหุบเขามารอับเฉาให้มาก!”
หลี่ลี่ขมวดคิ้วเล็กน้อย ถามว่า “การทดสอบหุบเขามารอับเฉายาวนานเท่าใด?”
“ทดสอบสิบวัน ทรายวิญญาณยิ่งส่งมากยิ่งดี ข้าได้รายงานเรื่องของเจ้าไปด้านบนแล้ว เจ้าจงตั้งใจทำผลงานออกมาให้ดี” จางถงหลินกล่าวให้กำลังใจพร้อมกับยิ้ม
ทรายวิญญาณคือสิ่งที่หลงเหลือจากมารร้ายตอนตาย เป็นพลังงานที่มารร้ายรวบรวมไว้ทั้งชีวิต สามารถใช้ปรุงยาหรือหลอมอาวุธ เป็นของล้ำค่า
“อาจารย์จาง หากว่าข้าส่งทรายวิญญาณได้เพียงพอ จะสามารถออกจากหุบเขาได้ก่อนกำหนดหรือไม่?” หลี่ลี่ถามด้วยความสนใจ
“น่าจะได้ ทำไมหรือ?” จางถงหลินถามด้วยความสงสัย
“ไม่มีอะไร ข้าทราบแล้ว ข้าจะไปเตรียมตัว” ในที่สุดหลี่ลี่ ก็รู้สึกโล่งใจเล็กน้อย พูดจบก็โค้งคำนับลาทันที
รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง ต้องการออกจากหุบเขามารอับเฉาล่วงหน้า หลี่ลี่ ยังคงต้องทำความเข้าใจรายละเอียดของหุบเขามารอับเฉาให้ดีเสียก่อน
คิดได้ดังนั้น หลี่ลี่จึงรีบเปลี่ยนเส้นทาง มุ่งหน้าไปยังหอหมื่นตำราเพื่อค้นหารายละเอียดของหุบเขามารอับเฉา
เสียหินวิญญาณอีกหนึ่งก้อน ทำให้หลี่ลี่รู้สึกเจ็บปว
