รบุรุษ เข้าใจหรือไม่?”
“เข้าใจขอรับ!” ศิษย์ทุกคนตอบพร้อมกันด้วยเสียงอันดัง
“ขอให้พวกเจ้าประสบความสำเร็จในการทดสอบครั้งนี้ ออกเดินทางได้!” โบกมือ อาจารย์ใหญ่จางมีแววตาให้กำลังใจ
ชั้นเรียนต่าง ๆ นำโดยอาจารย์ รับหยกโหย่วกวงคนละอัน จากนั้นก็ออกจากลานกว้างของสำนักกลางทันที
หลี่ลี่ได้รับหยกโหย่วกวงเช่นกัน และคนที่มอบหยกโหย่วกวงให้เขาก็คืออาจารย์เฉียนที่เคยปรากฏตัวที่จวนของหูหยุนซาน หลี่ลี่ไม่ได้สังเกตเห็นว่าหยกโหย่วกวงของเขาแตกต่างจากของคนอื่นเล็กน้อย
เมื่อหลี่ลี่มาถึงหุบเขามารอับเฉา ศิษย์ระดับสูงและศิษย์หลักก็เข้าไปนานแล้ว แม้แต่ชั้นเรียนของสำนักกลาง ก็เหลือไม่กี่ชั้น แต่สิ่งที่ทำให้หลี่ลี่ ประหลาดใจคือ ทางเข้าหุบเขามารอับเฉานี้ไม่ได้มีเพียงทางเดียว ส่วนใหญ่เป็นเพียงช่องว่างระหว่างภูเขาสองลูก สามารถให้คนเดินเข้าไปได้ทีละสามถึงห้าคน ข้างในนั้นนอกจากความมืดมิดแล้ว ก็ไม่เห็นว่ามีอะไรแตกต่าง
เห็นหลี่ลี่และคนอื่น ๆ อีกหกสิบเอ็ดคนมาถึง องครักษ์ผู้ดูแลที่สวมชุดคลุมยาวสีเทาก็รีบเดินเข้ามา ตรวจสอบป้ายหยกที่เมิ่งฮั่นยื่นให้ จากนั้นจึงชี้ไปที่ทางเข้าริมสุดด้านซ้ายมือ กล่าวว่า “สำนักกลาง ชั้นเรียนที่หนึ่ง พื้นที่ทดสอบคือบริเวณรอบนอก หมายเลขห้า ห้ามล้ำเส้นเขตแดนหมายเลขหก!”
“วางใจเถิดท่านองครักษ์ พวกข้าจะปฏิบัติตามกฎอย่างเคร่งครัด” เมิ่งฮั่นยิ้ม
“อีกอย่าง ทางศิษย์ระดับสูงมีคำสั่ง ทรายวิญญาณที่ศิษย์อั
