อวี่เจ๋อไม่ได้นอนทั้งคืน เช้ามาก่อนไปบริษัท เขาก็กำชับแม่บ้านหลิวให้ไปซื้อของโปรดของอวิ๋นตั่วที่ตลาดสด ให้พี่กุ้ยจือไปซื้อดอกไม้ที่ตลาดดอกไม้“อวิ๋นตั่วชอบดอกคาลล่าลิลลี่ ซื้อกลับมาเยอะๆ นะครับ แล้วก็เอาไปจัดไว้ในบ้าน ถ้าไม่แน่ใจก็ให้ถามแม่บ้านหลิว เธอรู้ดีที่สุดว่าอวิ๋นตั่วชอบอะไร”“เข้าใจแล้วค่ะ” พี่กุ้ยจือรับปากอวี่เจ๋อไปถึงบริษัท ใบหน้ายิ้มแย้มมีความสุขจนทำให้เลขาตกใจ น่าน่าติดตามเขามานาน แต่ไม่เคยเห็นเขามีความสุขมากขนาดนี้มาก่อน“น่าน่า เดี๋ยวถ้าผู้จัดการเหยามาก็ให้เขาเข้าไปเลยนะ”“ค่ะ”อวี่เจ๋อยกยิ้ม ”วันนี้ชุดสวยมาก!”น่าน่าก้มมองเสื้อผ้าของตัวเอง ซึ่งไม่ได้แตกต่างอะไรกับวันอื่นๆ เลย เป็นแค่เสื้อเชิ้ตกับกระโปรงสีดำอวี่เจ๋อเก็บของบนโต๊ะทำงาน พอปรับเปลี่ยนตำแหน่งกระถางดอกไม้ในห้องใหม่ถึงได้เห็นว่ากล้วยไม้กระถางหนึ่งออกดอกตูมใกล้จะบานแล้ว“แกรู้ว่าอวิ๋นตั่วจะมาใช่ไหมล่ะ? รออยากจะเจอเธอไม่ไหวเลยสินะ?”เขายิ้มให้ดอกกล้วยไม้ “ว่ากันว่าดวงจันทร์หลบไม่กล้าเทียบรัศมี ดอกไม้หุบไม่กล้าเบ่งบาน แกเจอเธอแล้วก็ไม่ต้องอายล่ะ”ผู้จัดการเหยาเดินเข้ามานั่งที่หน้าโต๊ะทำงาน ก่อนที่จะหยิบรูปใบหนึ่งออกมาจากซองจดหมาย “คุณพูดถูกแล้ว เธอทำงานอยู่ที่สำนักงานนิตยสารนี้จริงๆ ครับ ทำงานเป็นปา……” ผู้จัดการเหยาหลุดปาก ตอนแรกเขาจะพูดว่าปาปารัสซี แต่พอนึกขึ้นได้ว่าคนคนนี้เป็นคนสำคัญของเจ้านาย ก็รีบเปลี่ยนคำพูด “เป็นน
