มิงหัวเองก็ทำตามที่พูดไว้ วันต่อมาฝ่ายนั้นก็โอนเงินเข้าบัญชีของเขา“นี่เป็นเงินลงทุนของผม” เขาพูดกับอวี่เจ๋อ“ผมคิดว่านี่เป็นการลงทุนที่เฉียบแหลมที่สุดครั้งหนึ่งของคุณเลย”ใช้เวลาไม่ถึงสี่ปี เขาก็ทำให้จ้าวหมิงหัวเห็นผลในเงินลงทุนนั้นเพราะแบบนั้นถึงทำให้จ้าวหมิงหัวได้แต่ทอดถอนใจ “พลังความรักนี่มันยิ่งใหญ่จริงๆ!”“แต่ผมยังหาเธอไม่เจอเลย” อวี่เจ๋อยังไม่พอใจ เขามีนิวมีเดียถึงสองบริษัทในมือ และมีนักข่าวจำนวนมาก แต่ก็ยังหาอวิ๋นตั่วของเขาไม่พบอยู่ดีเวลาที่อยู่คนเดียว เขาก็มักอดที่จะเงยหน้ามองฟ้าไม่ได้ ท้องฟ้าสีฟ้าอ่อนกับเมฆสีขาว ช่างอยู่ห่างไกลเขาเสียเหลือเกินเรื่องแรกที่เขาทำเมื่อกลับไปที่เมืองนั่นคือไปหาอวิ๋นเฉียวในคุกแต่ทว่าอวิ๋นเฉียวกลับถูกปล่อยตัวออกไปแล้ว นี่เป็นความหวังสุดท้ายของเขา
เขาคิดว่าหากได้เจออวิ๋นเฉียว เขาก็จะสามารถตามหาอวิ๋นตั่วจนพบได้ เขาจึงรีบกลับไป แต่ก็ยังช้าไปหนึ่งก้าว“ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ!” อวี่ซีพูดกับเขาแบบนี้ “ถึงแม้ว่าอวิ๋นเฉียวจะไม่ได้ถูกปล่อยตัวก่อนกำหนด พี่ก็ไม่ได้เจอเขาหรอก หลายปีมานี้เขาไม่พบใครเลยนอกจากคนของบ้านอวิ๋น”เมื่อไม่เจออวิ๋นเฉียว เขาก็นึกถึงอวี่ซี นึกถึงตอนนั้นที่ทั้งสองเกือบจะรักกัน บางทีอวี่ซีอาจจะมีข่าวคราวอะไรบ้าง ดังนั้นเขาจึงรีบไปหาน้องสาว แต่คิดไม่ถึงว่าอวี่ซีก็ไม่รู้เรื่องอะไรเลยแต่เขายังได้กลิ่นความผิดปกติบางอย่างจากคำพูดของน้องสาว “เธอรู้ได้
