อวิ๋นอี้ฟานยกมือขึ้นค้างกลางอากาศ จากนั้นก็ดึงกลับไป แล้วพูดว่า“ไม่ ผมทำเรื่องแบบนี้ไม่ได้”ฝ่ายนั้นนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเขา สีหน้าท่าทางเป็นธรรมชาติราวกับเป็นเจ้าของห้องนี้ “ไม่ทำก็ได้ ประธานอวิ๋น เมื่อวานได้ของขวัญจากพวกเราหรือยังล่ะ? พรุ่งนี้ในงานหมั้น พวกเราก็เตรียมของขวัญให้คุณทั้งครอบครัวเหมือนกัน อาจจะเมีเซอไพรส์ใหญ่ด้วยนะ คุณลองคิดดูถึงงานวันนั้นสิ แขกและเพื่อนนั่งอยู่เต็ม แต่งชุดสวยงามหรูหรา จู่ๆ ก็มีข่าวที่ราวกับระเบิดตกลงจากฟ้าใส่ท่ามกลางฝูงชน คุณไม่ใช่แค่เป็นหนี้ก้อนโต แต่โปรเจคที่เพิ่งพัฒนายังมีปัญหาใหญ่อีกด้วย ลองคิดดูสิว่าเมื่อถึงตอนนั้นคนทั้งงานจะมีปฏิกิริยาอย่างไร?”อวิ๋นอี้ฟานเสียวสันหลัง ยื่นมือที่เพิ่งหดกลับไปออกมาครั้ง “นี่เป็นยาที่ทำให้นอนหลับจริงๆ เหรอ ไม่ใช่ยาพิษใช่ไหม?”เขารู้ว่านี่เป็นการหลอกตัวเอง มันจะไม่ใช่ยาพิษได้อย่างไรกัน? อวี่เจ๋อดื่มเข้าไป เขาจะต้องตายแน่นี่คือทางตัน หากตนไม่ฟังพวกเขา พรุ่งนี้ชื่อเสียงตนย่อยยับแน่! แต่ถ้าหากตนฟังพวกเขา วางยาพิษอวี่เจ๋อ พอตำรวจสอบสวน ตนก็กลายเป็นฆาตกร สุดท้ายก็ตายอยู่ดี เขาไม่มีหลักฐานใดๆ มาพิสูจน์ว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับหยูอี้ซิน นี่คือการขว้างหินลูกเดียวได้นกสองตัว! แต่ว่าทุกวันมีคนถูกฆ่าตายมากมาย ตำรวจคงตรวจสอบไม่ได้แน่ว่าเป็นความผิดของเขาหรือเปล่า? ถ้าตำรวจตรวจหาไม่เจอ ถ้าหยูอี้ซินรักษาคำพูด ไม่สืบหาเรื่องนี้อีก ก็
