วันนี้มาชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำสามคนมาที่อวิ๋นกรุ๊ป รปภ.พยายามที่จะเข้าไปขวาง แต่ก็ต้านไว้ไม่อยู่ พวกเขาบุกตรงไปยังห้องทำงานของอวิ๋นอี้ฟาน“พวกคุณมาหาใคร?” อวิ๋นอี้ฟานกวาดตามองสามคนตรงหน้าแล้วเอ่ยถาม“เรามาหาอวิ๋นอี้ฟาน”“ผมนี่แหละอวิ๋นอี้ฟาน พวกคุณมีธุระอะไร?”ทั้งสามเดินเข้าไปในห้องอย่างไร้ความเกรงใจ จากนั้นก็นั่งลงบนโซฟายกขาขึ้นไขว้ห้าง แล้วเอาใบมอบอำนาจแผ่นหนึ่งออกมา “เราได้รับคำสั่งจากบริษัทเฟยซู่ให้มาทวงนี้กับคุณ เมื่อเดือนก่อนประธานอวิ๋นยืมเงินจากบริษัทนี้ไปเจ็ดสิบล้านใช่ไหม?”“ใช่”คนเป็นหัวหน้าล้วงเอาโทรศัพท์ออกมา เปิดเครื่องคิดเลข กดคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเอาตัวเลขส่งให้อวิ๋นอี้ฟานดู “ทบต้นทบดอก หนึ่งร้อยสิบสี่ล้านสองแสน”อวิ๋นอี้ฟานมองชายหนุ่มตรงหน้า พยายามรักษาท่าทีสงบนิ่ง ”พวกคุณคิดผิดหรือเปล่า ตอนแรกก็คุยกันแล้วว่าดอกเบี้ยต่อเดือนร้อยละยี่สิบหกเพราะอย่างนั้นมันน่าจะประมาณแปดสิบแปดล้านกว่า ผมจะให้คนเอาเงินมาคืนให้”อวิ๋นอี้ฟานเรียกผู้ช่วยเหวินเข้ามา “ให้ฝ่ายการเงินเอาเงินก้อนที่ยืมมาคืนให้เฟยซู่ แล้วเอาเอกสารหลักฐานมาให้สามคนนี้เอากลับไป”“ครับ”ผู้ชายกลับออกไป จากนั้นไม่นานก็กลับเข้ามารายงานว่าได้โอนเงินทั้งหมดแปดสิบแปดล้านสองแสนเข้าบัญชีของเฟยซู่แล้ว และเอาเอกสารให้ชายคนที่เป็นหัวหน้าชายหนุ่มยิ้มเยาะ “วันนี้ช่างเปิดหูเปิดตาผมซะจริง ยืมเท่าไหร่ คุณก็คำนวณเอง จะคืนเท่าไหร่ คุณก็คำนวณ
