ไม่เท่ากับว่ากำลังทำร้ายพวกเขาหรอกเหรอ?”อวิ๋นตั่วปัดมือของอวี่เจ๋อออก “สิ่งที่พี่คิดต่างหากที่ทำร้ายอวี่ซี พี่ไม่เคยคิดเลยว่าอวิ๋นเฉียวก็เป็นคนๆ หนึ่ง เขาก็มีความรู้สึกเหมือนกัน ถ้าเขาทุ่มเทให้ทั้งใจ เขาก็เสียใจได้เหมือนกัน หนูก็เพิ่งจะรู้ว่าจริงๆ แล้วที่ผ่านมาความเข้าอกเข้าใจที่พี่มีต่ออวิ๋นเฉียวเป็นเรื่องโกหกทั้งนั้น พอมาเจอกับครอบครัวตัวเอง พี่ก็โหดร้ายกับอวิ๋นเฉียวมากกว่าใครๆ ซะอีก!”อวิ๋นตั่วปัดมืออวี่เจ๋อออก ท่าทางเหมือนรวบรวมความกล้าอย่างมาก“อวี่เจ๋อ เราเลิกกันเถอะ!”ดวงตาของอวี่เจ๋อเบิกกว้าง เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าอวิ๋นตั่วจะกล้าพูดแบบนี้ออกมา เพียงเพราะตนเองเองคัดค้านการที่อวิ๋นเฉียวและอวี่ซีคบกัน“อวิ๋นตั่ว เธอกำลังขู่พี่งั้นเหรอ?”อวิ๋นตั่วตอบกลับด้วยนํ้าเสียงราบเรียบ“หนูไม่ได้ขู่พี่ หนูพูดจริงๆนับตั้งแต่วันนี้ หนูกับพี่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกันอีกแล้ว!”
