พออวี่เจ๋อไปแล้ว หยูอี้ซินก็อารมณ์เสียอีกครั้ง เขาตะคอกใส่เลขาไป “ไปเรียกสวี่จื้อเฉิงมาให้ผม!”หลังจากเลขานุการออกไปไม่ถึงห้านาที ผู้อำนวยการสวี่ก็มายืนอยู่ในห้องทำงานของหยูอี้ซินแล้วเขารู้ว่าหลิวอวี่เจ๋อมาที่บริษัทรู้ว่าการที่คอมพิวเตอร์ของบริษัทเกิดโค้ดรั่วเกี่ยวข้องกับหลิวอวี่เจ๋อ ตอนนี้หยูอี้ซินหน้าดำครํ่าเครียด ผู้อำนวยการสวี่รู้ว่าเรื่องนี้ร้ายแรง“เห็นหรือยัง โดนเขาบุกโจมตีถึงที่ แต่พวกเราต่อต้านไม่ได้เลยแม่แต่น้อย!” หยูอี้ซินพูด“เดี๋ยวผมไปหาคนมาสองคน แสดงความร้ายกาจให้เขาดูหน่อย! ” ผู้อำนวยการสวี่พูด“จะแสดงความร้ายกาจให้เขาดูยังไง เขาตัวคนเดียวไม่ต้องเปลืองกองกำลัง ก็มายั่วยุผมอย่างโจ่งแจ้งถึงที่นี่ได้ แล้วคุณล่ะ ตอนที่เขากำลังต่อสู้กันคุณก็ยังอยู่ที่เดิม ผมเปิดบริษัทนะ ไม่ได้เปิดแก๊งค์นักเลง!”“หลายปีมานี้ก็เอาผลประโยชน์มาหลอกล่อบีบบังคับนี่”ผู้อำนวยการสวี่พึมพำเสียงเบา“คุณว่าอะไรนะ?”“ผมบอกว่าเมื่อกี้หลิวอวี่เจ๋อเพิ่งแฮคบริษัทได้ภายในไม่กี่นาที ถ้าแบบนั้นก็เป็นไปได้ว่าเขาจะเอาข้อมูลของบริษัทไป ดังนั้นพวกเราควรจะแก้ไขช่องโหว่ของพวกเรา?”“ที่ผมกังวลก็คือจุดนี้ ตอนนี้เขาแค่ตักเตือนเราใครจะรู้ว่าเขาจะเล่นพิเรนทร์อะไรลับหลังบ้าง ถ้าเขาได้รายการบันทึกบัญชีของเราไปนั่นก็ยุ่งยากใหญ่แล้ว พวกคนไม่ได้เรื่องในแผนกไอทีของบริษัทเราจะต้านทานหลิวอวี่เจ๋อได้นานแค่ไหนกัน!” จู่ๆ หยูอี้ซินก็โวยวา
