๋นตั่วรู้สึกได้ถึงลมหายใจของเขาที่เป่าผมตรงกกหูเธอ“จั๊กกะจี้!” เธอร้องเบาๆริมฝีปากบางคู่นั้นย้ายออกจากติ่งหูของเธออย่างอ่อนโยน ไต่ขึ้นไปที่แก้มจากแก้มก็เลี้ยวไปที่คิ้ว เธอหลับตาลง ร่างกายอ่อนปวกเปียกไปทั้งตัว เธอตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะเ**่่ยวเฉาไปด้วยกันกับเขา เพราะมีเพียงวิธีนี้ถึงจะกลายเป็นโคลน เพื่อให้ทั้งสองรวมเข้าด้วยกันตลอดไปเขาใช้มือข้างหนึ่งกอดเธอไว้แน่น และใช้มืออีกข้างสำรวจบนร่างกายเธอตัวของเธอสั่นเล็กน้อย เขาก็ยิ่งกอดเธอแน่นขึ้น “ไม่ต้องกลัว”อวี่เจ๋อรู้สึกว่าเลือดในกายของตนกำลังพุ่งพล่าน หัวสมองว้าวุ่น เขาจูบตาเธอ จูบจมูกเธอ เหมือนกำลังผจญกับอันตรายมากมาย สุดท้ายก็เจอปากของเธอแล้ว ปากเรียวเล็กราวกลีบกุหลาบนั่น หอมหวานและนุ่มนวล เขาทำใจให้ออกห่างไม่ได้ ใช้ลิ้นเปิดปากเธอออกเบาๆ แล้วสอดลิ้นเข้าไปค้นหาเกสรดอกไม้ในปากเธอผมเผ้ายุ่งเหยิงหมดแล้ว หูแมวที่แถมมาหลุดออก อวิ๋นตั่วยื่นมือไปจับที่คาดผมไว้ จู่ๆ ก็นึกถึงเทียนอี้ขึ้นมา“หนูขอปรึกษาอะไรบางอย่างกับพี่ได้ไหมคะ?”“อะไรเหรอ?” อวี่เจ๋อเสียงอ่อนโยน คิดในใจว่าต่อให้เธอสั่งเขาให้ไปตาย เขาก็จะไม่ลังเลแม้แต่น้อย“การสอบครั้งนี้ พี่ให้เทียนอี้ผ่านได้ไหมคะ”ราวกับมีนํ้าเย็นหนึ่งกาละมังสาดลงหัวเขากระทันหัน ความร้อนรุ่มในร่างกายถูกดับลงหมดแล้ว เขาลุกขึ้น มองอวิ๋นตั่วอย่างกลัดกลุ้ม “เธอจู่โจมเข้าหาพี่ด้วยชุดนางแมวยั่วสวาท แล้วร้องเหมียวๆ เพ