ผู้อำนวยการสวี่มองหยูอี้ซิน เหมือนอยากจะพูดแต่ก็เงียบไว้ ท่าทางกลืนไม่เข้าคายไม่ออก โดนหยูอี้ซินมองทะลุปรุโปร่งแล้วยังมีอะไรจะพูดอีก?“ยังมีอีกเรื่องหนึ่งที่บังเอิญมาก เขาเป็นเพื่อนกับอวิ๋นเฉียวลูกชายของอวิ๋นอี้ฟาน ตอนอยู่มัธยมสี่ก็เริ่มเป็นครูสอนพิเศษให้อวิ๋นตั่วน้องสาวของอวิ๋นเฉียวแล้ว ตอนนี้อวิ๋นตั่วก็อยู่ที่มหา‟ลัย C เหมือนกัน เป็นนักศึกษาสาขาวารสารศาสตร์ ได้ยินว่าสองคนนั้นกำลังคบกันอยู่ แล้วคุณหนูก็เป็นนักศึกษาในคาสเรียนของเขาด้วยครับ” ผู้อำนวยการสวี่พูด“นั่นจะบังเอิญเกินไปแล้ว” หยูอี้ซินยิ้มเหยาะผู้อำนวยการสวี่ถามขึ้นอย่างระมัดระวัง “ท่านว่าบ้านอวิ๋นเล่นสกปรกอยู่เบื้องหลังของเรื่องนี้หรือเปล่าครับ?”“ไม่ว่าบ้านอวิ๋นจะเล่นสกปรกอะไรหรือไม่ หนี้ที่หัวหน้าครอบครัวอวิ๋นติดผมอยู่ก็ควรจะชดใช้ได้แล้ว ปล่อยให้พวกเขาเป็นอิสระมาหลายปีขนาดนี้ก็เป็นการปรานีเขามาก คุณส่งค้นไปสืบดูความเคลื่อนไหวของอวิ๋นอี้ฟานช่วงนี้มา แล้วรายงานผมได้ตลอดเวลา” หยูอี้ซินพูด“ครับ!” ผู้อำนวยการสวี่รับปาก แล้วออกจากห้องทำงานหยูอี้ซินไปหยูอี้ซินเอามือไพล่หลัง ยืนอยู่หน้าหน้าต่างใบหน้าของอวิ๋นอี้ฟานปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาอีกครั้ง เก้าปีก่อน ในฐานะที่เขาเป็นพ่อ เสนอเรื่องแต่งงานให้ลูกชายเขากับลูกสาวนอกสมรสตนครอบครัวที่รํ่ารวยขึ้นมาฉับพลันอยากจะปีนขึ้นมาดองกับตนน่ะ ฝันไปเถอะ และสิ่งที่ทำให้ยิ่งน่าโมโหก็คือความหยิ่งยโสของเ
