อวิ๋นตั่วปล่อยผมยาว ใส่กระโปรงสั้นเกาะอก บนคอใส่สร้อยหรูหราแวววับ ฉงหรงกับลั่วเสวี่ยก็แต่งหน้าแบบที่เขาว่ากันว่ามีเสน่ห์ที่สุด ตอนที่เธอเหยียบส้นสูงสิบสองนิ้วยืนอยู่หน้ากระจกนั้น ก็รู้สึกว่าไม่รู้จักตัวเองนิดหน่อย“มันดูเยอะเกินไปหรือเปล่า?” อวิ๋นตั่วรู้สึกไม่มั่นใจเล็กน้อยลั่วเสวี่ยกับฉงหรงต่างก็บอกว่า “ก็เป็นแค่ความรู้สึกเปลี่ยนโฉมหน้าใหม่เอง”“โอเค!” อวิ๋นตั่วสูดหายใจลึกครั้งหนึ่ง ทำท่าทางไม่ยี่หระต่อความตายใดๆ ทั้งสิ้นลั่วเสวี่ยช่วยเธอสวมแจ็คเก็ทหนัง จับมือกับฉงหรง แล้วทำสัญลักษณ์ว่าสู้ๆ “วันนี้ต้องจัดการเขาให้ได้นะ!”อวิ๋นตั่วพยักหน้า ราวกับเป็นฮีโร่ที่มีภารกิจใหญ่ พอเดินออกมาจากหอพัก ความหนาวเย็นก็มาปะทะกับเธอ อดที่จะร้องขึ้นมาไม่ได้ “โห หนาวจัง!”ลั่วเสวี่ยกับฉงหรงโผล่หัวออกมาครึ่งหนึ่ง “หนาวแค่นี้จะเป็นไรไป อดทนไว้สิ!”อวิ๋นตั่วฟังคำพูดลั่วเสวี่ยกับฉงหรงพลางเดินลงบันไดไป ส้นสูงสูงเกินไปจริงๆ เวลาเดินไม่ได้สง่ามาก เสน่ห์ที่คิดจะหว่านก็ถูกหักไปเยอะแล้วตอนอวี่เจ๋อเห็นอวิ๋นตั่ว เขาก็ตกตะลึงมาก บอกว่าให้เขารออยู่ใต้ตึก เธอจะเซอไพรส์เขา ผลก็คือใส่เสื้อผ้าที่ดูหนาวมาก! เจ้าเด็กนี่ อยากจะเล่นซนอะไรกัน?อวิ๋นตั่วเข้าไปอยู่ในรถ แล้วถามว่า “พี่เคยไปผับไหมคะ?”“ไม่เคย” อวี่เจ๋อส่ายหน้า“พี่นี่ ไม่อินเทรนด์เลยนะคะ” อวิ๋นตั่วพูด“พูดเหมือนเธอเคยไปมาแล้วอย่างนั้นแหละ?”อวิ๋นตั่วทำปากจู๋ “อย่างน้อยก
