างเธอสิ เธอก็เจอผู้ชายกากๆ อย่างเยว่หยางเหมือนกันไม่ใช่เหรอ?”“ฉันว่านายจะพูดอะไรก็พูดไปเถอะ แต่อย่าพูดถึงเยว่หยางได้ไหม?”“ฉันก็แค่เปรียบเทียบไม่ใช่หรือไง?”“เปรียบเทียบกับหัวนายสิ!” อวี่ซีหยิบกล่องข้าวโยนลงขยะ “เวลาตีคนอย่าตีที่หน้าไม่รู้เหรอไง?”พออวิ๋นเฉียวเห็นอวี่ซีนํ้าตาไหล ก็ขี้ขลาดขึ้นมาแล้ว ที่บอกว่าเขาอ่านคนเก่ง ผู้หญิงแบบต่างๆ ก็เคยเจอมาแล้ว แต่เขาดันไม่เคยเจอผู้หญิงที่เปลี่ยนสีหน้าได้เหมือนพลิกหนังสือแบบนี้ ความคิดของผู้หญิงเดายากจริงๆ เดายังไงก็ไม่เข้าใจ“ขอโทษ” อวิ๋นเฉียวอมข้าวไว้ในปาก พูดออกมาไม่ค่อยชัดเท่าไร“ฟังไม่ชัด”“นิดหน่อยก็ช่างมันเถอะ” อวิ๋นเฉียวกลืนข้าวลงไปแล้วพูดว่า “เธอเป็นแบบนี้ใครจะกล้าแต่งงานกับเธอกัน!”“นายไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ยังไงซะฉันจะแต่งกับใครก็ได้ที่ไม่ใช่นาย!”“ฉันไม่ได้บอกนี่ว่าฉันจะแต่งกับเธอ!”สิบปีที่ปรึกษากันไว้เมื่อสักครู่ก็ถูกทั้งสองยกเลิกไปแล้ว ผลเป็นโมฆะ!
