เหยียน “นายตั้งใจให้มันเป็นแบบนี้ใช่ไหม? ตั้งแต่จะเลี้ยงข้าวฉันทุกอย่างนายวางแผนไว้หมดแล้วใช่หรือเปล่า? นายคิดว่าเรื่องจิ๊บจ๊อยแบบนี้จะทำให้พวกเขาเลิกกันได้เหรอถ้าอย่างนั้นนายก็ใจแคบกับความรู้สึกระหว่างพวกเขาเกินไปแล้วล่ะ”“เธอไม่เข้าใจอะไรหรอก เขื่อนใหญ่ยาวพันลี้ก็ยังทลายลงได้ด้วยรังมดฉันเป็นคนมีความอดทน”“ถ้าถึงตอนนั้นมันไม่ได้ผล นายเสียแรงเปล่าจะทำยังไง?”“ไม่มีทาง ฉันแน่ใจว่าอวิ๋นตั่วกับฉันต่างหากที่เกิดมาคู่กัน”คลาสคณิตศาสตร์ระดับสูง เทียนอี้ฟังจนงงไปหมด มีแต่ความรู้สึกง่วงนอน หวังว่าในฝันจะได้จับมืออวิ๋นตั่วเดินเล่น แต่โจวกงก็ไม่เข้าใจ ไม่ยอมส่งอวิ๋นตั่วมาให้ กลับส่งอาจารย์คณิตศาสตร์ตาทมึงถึงเหมือนคิงคองมาตรงหน้าเขาแทน“หยูเทียนอี้ เธอนอนหลับอีกแล้วเหรอ?”เทียนอี้เงยหน้ามองอาจารย์ ยิ้มออกมาอย่างหน้าด้านๆ “ขอโทษครับอาจารย์เหยา ผมใจลอยไปหน่อยครับ”อาจารย์เหยาถอนหายใจ “คุณจะหาเรื่องกลุ้มใจไปทำไม ที่จริงถ้าคุณฟังไม่เข้าใจคุณก็ไม่ต้องมา แบบนี้ก็สบายใจกันทั้งสองฝ่าย”ตอนแรกที่เทียนอี้เลือกสาขาคอมพิวเตอร์ก็เพราะว่าอวี่เจ๋อ เขาคิดว่ารู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้งคิดว่าสังเกตการณ์ระยะใกล้ถึงจะเจอจุดอ่อน แล้วเอาชนะเขาได้ และก็จะได้สาวสวยมาครอบครองแต่ผ่านไปยังไม่ถึงเดือนก็ต้องนึกเสียใจ ใครจะรู้ว่าสาขาคอมพิวเตอร์ต้องเรียนคณิตศาสตร์ วิชาคณิตศาสตร์ในมหา‟ลัยนี่ไม่ใช่วิชาที่คนจะเรียนได้เลยจริ
