ู้ว่าอวิ๋นตั่วโดนจับได้แล้ว โดนจับได้ก็โดนจับได้สิ เดิมทีอวิ๋นตั่วก็รับคำสั่งมาจากเขาอยู่แล้ว ตราบใดที่เธอไม่ได้ถูกจับได้ต่อหน้าลั่วเสวี่ยก็ยังถือว่าเรื่องนี้ราบรื่นอยู่ เขาคิดว่าอวี่เจ๋ออาจจะจงใจให้โอกาสเขา ให้เขาไปส่งลั่วเสวี่ย เดินช้าๆ อยู่บนถนนที่มีแสงไฟนีออนสาดส่อง มีเครื่องมือจำเป็นสำหรับปลูกต้นรักเกือบหมดแล้ว พอคิดแบบนี้ในใจของเฉินอวี้เริ่มรู้สึกขอบคุณอวี่เจ๋อ ติดที่ว่ามีลั่วจูเพิ่มมาอีกคน ก็เลยทำให้รู้สึกแปลกๆ แต่เขาก็เข้าใจได้ เพิ่งเริ่มต้นนี่นา มีก้างขวางคอนิดหน่อยก็ถือเป็นเรื่องปกติ“ถ้าอย่างนั้นผมจะไปส่งสุภาพสตรีสองท่านนี้กลับนะครับ ให้ผู้หญิงสองคนเดินบนถนนตอนกลางคืนมันน่าเป็นห่วง!”พอเฉินอวี้ ลั่วจูและลั่วเสวี่ยเดินออกไป อวี่เจ๋อก็เดินไปตรงหน้าโต๊ะ แล้วเปิดผ้าปูโต๊ะขึ้น อวิ๋นตั่วคลานออกมาจากใต้โต๊ะ สูดหายใจลึกๆ เฮือกหนึ่งแล้วพูดว่า “ให้ตายเถอะ หนูอึดอัดจะตายอยู่แล้ว!”————————————————————-
