อวิ๋นตั่วซ่อนอยู่ใต้โต๊ะ เหงื่อไหลเต็มหน้า พยายามฟังแล้วจับใจความได้ว่าพวกเขากำลังพูดถึงอาหารแต่ละอย่าง มองก็ไม่เห็น กินก็ไม่ได้ ในใจของอวิ๋นตั่วก็พลันหงุดหงิด“วันนี้สมองหมูอร่อยดีเหมือนกันนะ” อวี่เจ๋อว่า“เพิ่งมาส่งน่ะ กำลังสดๆ เลย” เมื่อเฉินอวี้ได้ยินว่ามีคนชมอาหารของร้านตัวเอง ในใจก็มีความสุข ต้องบอกเลยว่าการทำให้อวี่เจ๋อเอ่ยปากชมนี่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย “จะบอกอะไรให้นะ สมองหมูของร้านเราสดมาก หลังจากซื้อมาแล้วก็จะให้คนเอาเส้นเลือดออก พอเอาออกแล้ว เวลากินก็จะไม่มีกลิ่นคาว บอกได้เลยว่าเราปราณีตมาก นอกจากร้านเราแล้วก็หาที่ไหนไม่ได้อีกร้านอื่นน่ะอย่าว่าแต่เอาเส้นเลือดออกเลย แค่ไม่เอาที่แช่แข็งมาให้กินก็ดีแค่ไหนแล้ว”เฉินอวี้ยิ่งพูดก็ยิ่งกระตือรือร้น “ที่จริงแล้วการต้มสมองหมูในหม้อไฟเดือดๆ ไม่ใช่วิธีการปรุงที่ดีที่สุดหรอก วิธีที่ดีที่สุดคือต้มในนํ้าร้อนหนึ่งรอบ ใส่พริก กระเทียมสับ นํ้ามันงา จากนั้นก็เอาลงในนํ้ามันอุ่นๆ รอจนเดือด พอได้ยินเสียงซ่าๆ ก็ลดไฟลง ใช้ตะเกียบแบะสมองหมูออก สีชมพูสวยๆ นั่นไม่ต้องพูดเลยว่าชวนนํ้าลายสอแค่ไหน”อวิ๋นตั่วกลืนนํ้าลาย จากนั้นท้องที่ไม่รักดีก็ดันส่งเสียงร้องออกมา เธอลูบท้องตัวเองไปมาด้วยความเข้าใจ ในใจคิดเป็นมั่นเป็นเหมาะว่ารอหลังจากพวกเขาไปแล้ว เธอจะสั่งหม้อไฟมากินคนเดียวให้อิ่มไปเลย“ลั่วเสวี่ย เถ้าแก่เฉินคนนี้มีความเข้าใจเกี่ยวกับอาหารการกินเป็นอย่างมากนะ”
